จ้องมอง ไม่อาจที่จะสัมผัส ตอนนี้เขาก็เป็นลูกพี่ลูกน้องของนางและเขาจะปกป้องนางจากอันตรายใด ๆ หรือความเศร้าโศก หยุนเหลียนรู้สึกว่านางกำลังอยู่ในโลกแห่งความฝัน
ดึงเบา ๆ ที่มือหยุนเหลียน ไป๋หยุนเทียนกล่าวว่า เหลียนเอ๋อ พ่อของเจ้าปฏิบัติต่อแม่ของเจ้าเช่นนั้น เจ้าจงละทิ้งแซ่หยุนและหวนกลับไปใช้แซ่ไป๋ เจ้าเป็นสมาชิกของตระกูลไป๋ นับตั้งแต่วันนี้ เจ้าควรใช้แซ่ไป๋ เรียกตนว่าไป๋เหลียน เจ้านั้นจะเป็นหนึ่งในสมาชิกตระกูลเจียงหยางของข้า
หลังจากลังเลใจอยู่นาน ในที่สุดหยุนเหลียนก็พยักหน้าของนางก่อนตอบกลับวิงวอน ท่านป้า ข้าเข้าใจ แต่สมาชิกคนอื่น ๆ ของตระกูลเจียงหยาง จะเห็นข้าเป็นคนนอกหรือไม่ ? มันมีความกังวลบนใบหน้าของนาง
รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของไป๋หยุนเทียน ดี ดี ตอนนี้ เจ้าใช้ชื่อไป๋เหลียน เหลียนเอ๋อ เจ้าก็ไม่ต้องเป็นกังวลอะไร ด้วยลูกพี่ลูกน้องของเจ้า ไม่มีใครกล้ารังแกเจ้า เจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับสมาชิกอื่น ๆ จากตระกูลเจียงหยาง จากด้านนอกนั้น ไม่ว่าจะเป็นผู้ใด ย่อมเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาคนผู้หนึ่งซึ่งเป็นญาติของเจ้า ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่กล้าปฏิเสธคำพูดของเขา แม้แต่กษัตริย์ของอาณาจักรเกอซุน ก็ไม่มีข้อยกเว้น
อีกครั้งที่ไป๋เหลียนรู้สึกตกตะลึงในคำพูดของไป๋หยุนเทียน ก่อนที่จะหันมาหาเจี้ยนเฉิน นางรู้ว่าเจี้ยนเฉินนั้นมีสถานะสูงส่งในอาณาจักรเกอซุน แต่นางไม่ได้คิดว่าสถานะของเขาก็เป็นเช่นนั้นภา
