นไม่รู้จัก เนื่องจากมันเป็นทักษะการต่อสู้ของตระกูลไป๋ที่ถูกส่งลงมาจากรุ่นสู่รุ่น เมื่อลุงไป๋เต๋าและมารดาของเขา ไป๋หยุนเทียน ต้องการให้ของขวัญแก่เขา เป็นทักษะต่อสู้ที่ดี แต่เขาไม่มีความสามารถในการควบคุมพลังเซียนได้ ตั้งแต่เขาได้สูญเสียอาวุธเซียนของเขา นอกจากนี้ เขารู้ว่าทักษะปาฏิหาริย์น้ำของตระกูลไป๋แบ่งได้เป็น 3 ระดับ คือ ระดับแรกคือระดับมนุษย์ ระดับต่อไปคือระดับปฐพี และระดับ 3 เป็นระดับสวรรค์จากสิ่งที่เด็กสาวคนนั้นได้เขียนมันขึ้นมา อธิบายระดับแรกและสองของทักษะปาฏิหาริย์น้ำของตระกูลไป๋ คำต่อคำ มันเป็นฉบับที่สมบูรณ์แบบกว่าที่ไป๋เต้าและมารดาของเขาเคยบอกเขาว่า นี่มันมากเกินกว่าที่เจี้ยนเฉินจะเชื่อได้ค่อย ๆ วางลงแผ่นหนังในมือลง เจี้ยนเฉินมองหญิงสาวอย่างจริงจัง บอกมา เจ้าเรียนรู้ทักษะปาฏิหาริย์น้ำของตระกูลไป๋มาจากที่ไหน ?นี่เป็นสิ่งที่มารดาสอนข้า มันมีอะไรงั้นหรือ ? นางตอบด้วยความความงงงวยมารดาเจ้ามีชื่อว่าอะไร ?เมื่อเจี้ยนเฉินถามนาง หญิงสาวเริ่มคิดหนัก ค้นหาส่วนที่ลึกที่สุดของจิตใจในความทรงจำที่มีอยู่ของนาง นางไม่สามารถช่วยอะไรได้ แต่เริ่มคิดถึงแต่ความทรงจำที่เจ็บปวด นางร้องไห้ออกมา มารดาข้าชื่อไป๋หยุนไห่ !ราวกับถูกฟ้าผ่า ทั้งร่างกายของเจี้ยนเฉินเริ่มสั่นเทา เป็นแผ่นหนังที่มีทักษะการต่อสู้ร่วงจากมือของเขา มันช่างยากที่จะเชื่อ เจี้ยนเฉินมองหญิงสาวอย่างตกตะลึง ไป๋หยุนไห่ ไป๋หยุนไห่ ไป๋หย
