โยน เตรียมที่จะติดตามขึ้นไปที่ชั้นบน ภายในตาของนางสดใสและชาญฉลาดเป็นกลุ่มที่เดินมาที่โต๊ะของเจี้ยนเฉิน สายตาของลูกเสือที่กินเนื้อย่างบนโต๊ะ จับสายตาของหญิงสาว นางไม่สามารถช่วย แต่ร้องออกมา เจ้าสัตว์น้อยช่างน่ารักอะไรเช่นนี้ !เสียงร้องอย่างประหลาดใจของหญิงสาวดังขึ้น ขณะที่นางกำลังจ้องมองลูกเสือ “เจ้าตัวเล็กนี้จัดว่าน่ารัก หยุนเหลียน อีก 3 วันมันจะเป็นวันเกิดของเจ้า ทำไมข้าจะไม่มอบเจ้าสัตว์ตัวนี้ให้เป็นของขวัญกับเจ้ากันเล่า ? ” ชายผู้นั้นกล่าวออกด้วยท่าทียโส โดยไม่ได้ปรึกษาเจ้าของสำหรับการเจรจา มันราวกับว่าชายผู้นั้นถือว่าสัตว์เลี้ยงเป็นสมบัติส่วนตัวของเขาเองในสายตาของเขา คนที่รับประทานภายในพื้นที่ส่วนกลางของโรงเตี้ยม หาได้เป็นคนที่ไม่ได้มีสถานะสูงส่ง ดังนั้น การนำสัตว์เลี้ยงตัวน้อยจากคนเหล่านี้จะเป็นงานง่าย เขาอาจจ่ายไม่กี่เหรียญม่วงสำหรับพวกเขาไป และทุกคนจะมีความสุขคำพูดของเด็กหนุ่มนี้ ทำให้กลุ่มของเจี้ยนเฉินหรี่ตาแคบลงเสี่ยวไป๋เป็นของเรา เรามิได้แม้จะยินยอม ทำไมเจ้าคิดว่าเราจะให้มันกับเจ้า ? เถี่ยต้าตอบสนองอย่างรวดเร็ว วิธีนี้ชายหนุ่มที่พูดคุยกันรู้สึกว่าเถี่ยต้านั้นกระทำสิ่งที่ไม่สมควรแก่เขาคำพูดของเถี่ยต้าทำให้คุณชายผู้นั้นมีดวงตาที่มืดลง กับใบหน้าซึ่งรอยยิ้มที่เอื้อมไม่ถึงตาของเขา ข้ามองออกว่าเจ้ากลัวว่าข้าจะกดราคาสัตว์เลี้ยงตัวนี้ หรือไม่เจ้าก็เกรงว่าข้าจะไม่จ่ายเงินให้เจ้า ใน
