เรื่องของราคา เจ้าพูดออกมาได้เลย เราย่อมสามารถหลังจากกล่าวจบ ดวงตาของชายหนุ่มก็กวาดมองไปที่โต๊ะด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรังเกียจ แม้ว่าพวกเขาจะสวมเสื้อผ้าไม่ได้เลวร้าย แต่ทว่ามันก็ไม่ได้จัดว่ามีค่า ซึ่งมันหมายความว่า ผู้สวมใส่นั้นไม่ได้สลักสำคัญแต่อย่างใดอย่างไรก็ตาม ดวงตาของชายหนุ่มเปิดกว้าง เมื่อพวกเขามองไปที่โหยวเยว่ด้วยดวงตาที่เลื่อนลอย เขาไม่ได้กล่าวสิ่งใดออกงดงาม นางงดงามเหลือเกิน ความงามของนางไม่ปล่อยให้ชายใดหายใจได้ เขาสาบานได้ว่า ตั้งแต่เขาเกิดมา เขาไม่เคยเห็นสตรีนางใดที่งดงามเท่านางเลย แม้กระทั่งองค์หญิงของอาณาจักรวายุครามก็ยังไม่งดงามเท่ากับนางการสูญเสียความสนใจจากคนที่เคยสนใจนาง นางมองเห็นโหยวเยว่และรับรู้ถึงการดำรงอยู่ของนาง เมื่อนางเห็นความงามบนใบหน้าของโหยวเยว่ที่งดงามราวกับนางฟ้า นางก็ได้ตกตะลึง อย่างไรก็ตาม นางเกิดความริษยาอย่างรุนแรงนางเคยเป็นความภาคภูมิใจ ความงามของนางสมบูรณ์แบบเหนือผู้ใดในเมืองเฟิงหยาง แม้กระทั่งอาณาจักรวายุครามก็ตาม มีสตรีน้อยมากที่จะเทียบนางได้ ทว่าการมาขององค์หญิงโหยวเยว่นั้นทำให้ความเชื่อมั่นใจนางนั้นลดน้อยลงหลังจากที่ดึงสติกลับมาอย่างรวดเร็ว ชายผู้นั้นไม่ได้มองหญิงที่มากับเขา ขณะที่เขายังคงมองโหยวเยว่ ชายผู้นั้นป้องมือของเขาขึ้น “ข้าผู้นี้ เป็นคุณชายรองแห่งตระกูลเฮมมิ่งในเมืองเฟิงหยาง มันเป็นไปได้หรือไม่ที่ข้าจะทราบนามของท่าน สำหรับหญิงงาม