า เจี้ยนเฉินก็ได้เดินทางมาถึงเมืองโดยใช้เวลาเกือบ 1 วันเมืองเฟิงหยางเป็นเมืองชั้นสอง และดังนั้น มันยิ่งประสบความสำเร็จกว่าเมืองเวคที่อยู่ห่างออกไป ขณะที่พวกเขาเดินเข้าอาจเห็นผู้เดินทางกลุ่มอื่นเดินสวนกันไปมาอยู่บนถนนสายหลัก เท่าที่ตาเห็น เหล่าพ่อค้าและทหารรับจ้างอาจใช้ถนนร่วมกันที่ประตู ทหารทำหน้าที่ตรวจตรา พวกเขาได้มีการตรวจสอบให้แน่ใจทุกร้านค้าได้จ่ายค่าเข้ามาก่อนที่จะขาย หลังจากที่ชำระเงินค่าเข้าแล้ว มันจะไม่มีปัญหาแต่อย่างใด มิฉะนั้น มันจะมีการตรวจสอบสินค้าที่ถูกนำเข้ามาอย่างช้า ๆ เจี้ยนเฉินและกลุ่มของเขาเข้ามาที่เมืองเฟิงหยาง ห่างจากเมืองเวค เมืองเฟิงหยางนั้นไม่ค่อยปรากฏสัตว์อสูรระดับสาม บางส่วนของทหารรับจ้างที่แข็งแกร่งนั้นจะใช้ม้า เพื่อไม่ให้เป็นที่สนใจดังเช่นกลุ่มของเจี้ยนเฉินมันเป็นบางกลุ่มเท่านั้นที่ทหารเมืองเฟิงหยางจะกล้าล่วงเกิน ไม่สามารถที่จะทำอันใด ทุกคนที่ขี่สัตว์อสูรดังกล่าวนั้นย่อมไม่ใช่บุคคลธรรมดาสามัญ ทหารไม่กล้าที่จะมีปัญหาเหล่านั้น ดังนั้นกลุ่มของเจี้ยนเฉินจึงเข้าไปในเมืองอย่างรวดเร็วโดยไม่มีอุปสรรคใด ๆเข้ามาในเมือง เจี้ยนเฉินมองไปรอบ ๆ ด้วยสายตาสังเกตการณ์ ในใจของเขา สิ่งที่เกิดขึ้นในเมืองได้ปรากฏขึ้นในใจดังเช่นภาพเคลื่อนไหวสองปีได้ผ่านไปแล้ว ตั้งแต่ที่เขามาล่าสุด ยามนั้น เจี้ยนเฉินยังคงจดจำเหตุการณ์ที่ผ่านมาทั้งหมดได้ เขาได้นำซากของสัตว์อสูรระดับ 5 เข้าไปประม
