ในกลุ่มจะไม่มีหยุนเจิ้งและศิษย์พี่อัน มันก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อพวกเขาแต่อย่างใด เจี้ยนเฉินอยากให้กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีออกจากเมืองเวคไปยังเทือกเขาแดนอสูร เขาจึงให้คนทั้งสองปกป้องกลุ่มคนเหล่านั้น มิฉะนั้นแล้ว เขาจะรู้สึกไม่สบายใจกลุ่มในขณะนี้ต่างก็มีระดับสูงและทักษะการต่อสู้ระดับสูง นอกจากนี้ ไคเอ้อยังครอบครองลูกพยัคฆ์ขนทองในอดีต มันเป็นเพราะพยัคฆ์ขนทองนั้นทำให้กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีเกือบถูกลบชื่อออก ดังนั้น เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เจี้ยนเฉินเคยโกรธเคืองมันถึงขนาดที่จะจัดการกับมันตามที่เขาได้วางแผนในคราแรก แต่เมื่อเขาย้อนกลับไปคิดว่า มันยังคงเป็นเพียงเด็กน้อยที่ไม่รู้จักวิถีของโลกโดยเฉพาะอย่างยิ่งในยามที่กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีถูกฆ่า เขาจึงฝืนใจที่จะปล่อยให้มันรอดแม้บางคนก็โทษว่ามันเป็นเพราะความโลภของคน หากพวกมันไม่ขโมยลูกสัตว์อสูรแล้ว พวกมันคงจะไม่เจอความพิโรธของแม่มันและตกอยู่ในหายนะดังกล่าวผู้อาวุโสเต้าคังได้ถูกฆ่าเพราะลูกพยัคฆ์ขนทอง อย่างไรก็ตาม กลุ่มทหารรับจ้างนั้นได้สูญเสียเหงื่อและเลือดเนื้อมากเกินไป ดังนั้นมันจะไปมีประโยชน์อะไรกับสิ่งที่กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีลงแรงและความพยายามไป ดังนั้น เมื่อเจี้ยนเฉินคิดเช่นนั้น เขาจึงตัดสินใจให้ไคเอ้อทำให้ลูกพยัคฆ์ขนทองเชื่อง มันจะกลายเป็นผลตอบแทนว่าความพยายามของพวกเขานั้นไม่ไร้ประโยชน์เมืองเฟิงหยางห่างจากเมืองเวคประมาณ 1,500 กิโลเมตร และในไม่ช้
