้ยนเฉินยิ้ม ตัวตนที่แท้จริงของลูกเสือขาวนั้นยิ่งมีคนรู้น้อยก็จะย่อมเป็นการดีกว่าแล้วลูกเสือก็กระโดดลงจากไหล่ของเจี้ยนเฉิน กระโดดลงบนอาน ดมกลิ่นที่มือตรงแหวนมิติ และเจ้าตัวน้อยก็มองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยการวิงวอนรู้เพียงว่าลูกเสือต้องการสิ่งใด เจี้ยนเฉินไม่อาจช่วยอะไรได้ ได้แต่หัวเราะออกมา เจ้าหิวแล้วหรือ ? เจ้าตัวตะกละ เจ้ากินทุกอย่างไปหมดแล้ว มันไม่มีอะไรเหลือแล้ว หลังจากดังกล่าว มันเป็นระยะเวลานาน สมบัติสวรรค์ที่ราชาวานรให้มา ตอนนี้มันไม่มีอะไรหลงเหลือในแหวนมิติของเจี้ยนเฉิน ลูกเสือเข้าใจในสิ่งที่เจี้ยนเฉินกล่าวออกมา ประกายสว่างในดวงตาของลูกเสือเริ่มจางลงและดูเศร้าหมองเห็นท่าทีของเจ้าลูกเสือตัวน้อย เจี้ยนเฉินปลอบโยน เขากล่าวว่า “รอจนกว่าจะไปยังเมืองใกล้เคียง ข้าจะซื้อสมบัติสวรรค์ให้เจ้ากินฟื้นจิตวิญญาณบางอย่างในสายตาของมัน ลูกเสือขาวคำราม 2 ครา ราวกับขอความมั่นใจจากเจี้ยนเฉินให้สัญญาของเขาสิ่งที่เจี้ยนเฉินพูดนั้นเองที่ทำให้ทุกคนสงสัยอะไรนะ ข้าหูฝาดหรือไม่ เจี้ยนเฉิน เจ้ากำลังจะซื้อสมบัติสวรรค์สำหรับเจ้าตัวน้อยนี้ ? สวรรค์ นี่มันไม่ใช่ความจริง ! หมิงตงมองอย่างพิศวงไปที่เจี้ยนเฉิน ทั้งหมดคือที่สิ่งที่เขาได้ยินเจี้ยนเฉินตอบกลับด้วยรอยยิ้ม เจ้าตัวน้อยสนุกกับการกินสมบัติสวรรค์และกินจุนั่นไม่สามารถเจี้ยนเฉิน เจ้า…เจ้ากำลังให้สมบัติสวรรค์อันแสนมีค่าแก่เจ้าตัวน้อยนี้ โอ้ สวรรค์ที่รัก ถ้าเจ้
