ามีเงินจำนวนมากก็อย่าใช้แบบทิ้งกว้าง หมิงตงกุมหัวของเขาด้วยความเจ็บปวดเห็นปฏิกิริยาบนใบหน้าของหมิงตง เจี้ยนเฉินอาจหัวเราะเพียงเท่านั้น แต่เขาไม่ได้ให้คำอธิบาย ลูกเสือซึ่งเข้าใจว่าหมิงตงสบประมาทเขา ดังนั้นมันกระโดดลงบนหัวเจี้ยนเฉิน มันยกหัวที่น่ารักของมันสูงไปในอากาศ จ้องมองหมิงตงด้วยความไม่พอใจโอ้ เจ้าตัวน้อย เจ้ากำลังดูถูกข้า ! หมิงตงที่ถูกดูหมิ่น แทบจะกระอักเลือดด้วยความโกรธของเขา เพราะความจริงที่ว่าสัตว์ตัวน้อยที่ไม่ได้แม้แต่จะยาวไม่ถึงครึ่งเมตรกลับปฏิบัติต่อเขาแบบสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำเมื่อตู่กูเฟิงที่เห็นปฏิกิริยาของลูกเสือ ประกายแสงปรากฏในดวงตาของเขา “นี่มันอะไรกัน เจ้าเสือตัวนี้มันไม่ธรรมดา”โหยวเยว่มีท่าทีขบขันกับท่าทางการแสดงออกของเจ้าตัวน้อย และยิ้มให้กับมันอย่างอบอุ่นด้วยความชื่นชอบ เจ้าตัวน้อยแสนน่ารักนี้ดูเหมือนจะเข้าใจเราได้ เจี้ยนเฉิน ให้ข้าสัมผัสมันได้หรือไม่ ? ขณะที่นางพูด โหยวเยว่เอื้อมมือออกไปกอดลูกเสือขาวตัวน้อยทันทีกระโดดลงจากหัวของเจี้ยนเฉินและเข้าไปในเสื้อคลุมของเขา ลูกเสือขาวจ้องโหยวเยว่ นอกเหนือจากเจี้ยนเฉิน มันจะไม่อนุญาตให้บุคคลอื่นไปสัมผัสมัน มันเป็นพยัคฆ์ปีกเทวะที่เย่อหยิ่งโดยธรรมชาติและไม่ยินยอมให้ใครแตะต้องทั้งนั้นเจี้ยนเฉิน โหยวเยว่วิงวอนกับเจี้ยนเฉิน นางเป็นหญิง นางเห็นสิ่งดังกล่าวเป็นสัตว์ที่น่ารัก ไม่เพียงแต่น่ารัก แต่มันเป็นอย่างชาญฉลาด ดังนั้นโหยวเยว
