่จึงถูกดึงดูดโดยมันบังคับให้รอยยิ้ม เจี้ยนเฉินตอบว่า ข้าไม่มีทางเลือกใด ๆ ข้าจะไม่พยายามและบังคับให้ลูกเสือขาวทำสิ่งที่มันไม่ต้องการโอ้ ลืมมัน ข้าจะไม่กอดมัน แล้วข้าก็จะดูจากที่นี่ โหยวเยว่ตอบด้วยใบหน้าซึมกรร.. ทันใดนั้น สัตว์อสูรที่มองเห็นว่าเป็นหมีดำขนาดยักษ์พุ่งมาทางเจี้ยนเฉินและกลุ่มตอนนี้นั้นเจี้ยนเฉินให้ความสนใจไปที่หมีดำ ตู่กูเฟิงมองอย่างไร้อารมณ์และกล่าวว่า มันเป็นเพียงสัตว์อสูรระดับ 4 ข้าจะจะจัดการมันเองก่อนตู่กูเฟิงจะกล่าวจบ ลูกเสือมีท่าทีที่ตื่นเต้น บินออกจากเสื้อคลุมของเจี้ยนเฉินเป็นสายฟ้าสีขาว ไปในทิศทางของหมีดำโดยไม่หยุดลูกเสือ เจี้ยนเฉินหัวเราะ ให้เจ้าตัวน้อยจัดการสัตว์อสูรระดับ 4 ณ ขณะนี้ ลูกเสือยังเป็นสัตว์อสูรระดับ 4 ด้วย เจี้ยนเฉินเองก็อยากเห็นว่ามันแข็งแกร่งเพียงใด ในเมื่อเจ้าลูกเสือตัวนี้เป็นถึงพยัคฆ์ปีกเทวะในตำนาน เจี้ยนเฉินจึงไม่ได้เป็นห่วงในความปลอดภัยหมิงตงจ้องมองและกล่าวออกมาเป็นคนแรกว่า โอ้ สวรรค์ วิธีที่ไปอย่างรวดเร็วเช่นนั้น ความเร็วของมันก็แทบจะไล่เลี่ยกับตัวข้า เจี้ยนเฉิน เจ้าเจอตัวเจ้าลูกอสูรตัวนี้ที่ใดกัน ? หมิงตงมีท่าทีตกตะลึง หลังจากที่มองความเร็วมหาศาลของลูกเสือตู่กูเฟิงและโหยวเยว่ต่างก็ตกตะลึงเช่นกันอย่าประมาทเจ้าตัวน้อย เจ้าลูกเสืออาจจะตัวเล็กแต่มันก็มีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับสัตว์อสูรระดับ 4 อย่างไรก็ตาม ข้าไม่สามารถบอกว่ามันแข็งแกร่งระดับไหน
