เจี้ยนเฉินกล่าวขึ้นเบา ๆ จ้องมองไปที่ลูกสัตว์อสูรเร่งออกไปทางหมีดำ ด้วยลำตัวเล็กจิ๋วก็สามารถไปด้วยความเร็วและความอยากรู้อยากเห็น ร่างกายของเจ้าตัวน้อยดูเหมือนจะวิ่งไปราวกับเส้นตรง ด้วยความเร็วที่ใครยากจะเห็นร่างกายของมันยามเมื่อหมีดำเห็นเจ้าตัวน้อยเข้าปะทะกับมันอย่างไม่เกรงกลัว เจ้าหมีดำก็รู้สึกราวกับว่าตนเองถูกท้าทายศักดิ์ศรี ด้วยความโกรธ มันอ้าปากเผยให้เห็นขากรรไกรขนาดใหญ่และกว้าง มันคำรามออกด้วยเสียงของสัตว์ร้าย รวบรวมความเร็ว โจมตีอย่างไร้ความปราณีต่อลูกเสือขาว ในความพยายามที่กินมันทั้งหมดทันใดนั้น มีปีกคู่หนึ่งกางออกมาจากด้านหลังของเจ้าตัวน้อย มันเป็นปีกคู่หนึ่งของนกกับใบมีดสีขาวที่ส่องประกายออกมาพร้อมแรงระเบิดของลม และยิงออกไปทางหมีดำใบมีดลมนั้นแข็งแกร่งและเร็วยิ่งกว่าที่หมีดำจะสามารถทำอันใดได้ ในที่สุด มันก็วิ่งผ่านหัวของหมีตำ แบ่งครึ่งร่างกายโดยไม่มีแรงต้านทานใด ๆ โดยไม่สูญเสียความเร็ว ใบมีดนั้นมันบินผ่านและถางหญ้าให้โล่งเตียน พื้นที่บริเวณนั้นหายไปจากสายตาหมีดำถูกแบ่งออกให้เป็น 2 ส่วนโดยที่ไม่อาจคำรามร้องออกมาได้ ก่อนที่มันจะตาย ร่างของหมีดำขนาดเท่าภูเขา ร่างกายของมันยืนอยู่ราวกับตอไม้ยามนี้เอง เจี้ยนเฉินและส่วนที่เหลือของกลุ่มที่อยู่ด้านบนของสัตว์อสูรระดับ 3 อย่างไรก็ตาม หลังจากที่พวกเขามองศพของหมีดำที่ถูกแบ่งครึ่ง ในยามนี้ พวกเขามองไปที่ลูกเสือขาวด้วยแววตาที่ต่างออกไป ไ
