้ มีแต่เจ้าผู้เป็นคนลงมือ แต่เราไม่เคยสงสัยเลยว่า จุดเริ่มต้นมันจะมาจากเจ้า ไคเอ้อโกรธมากเช่นกัน ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยเจตนาสังหารอย่างรุนแรงฉิงเฟิงมองไปที่เจี้ยนเฉินและกล่าวอย่างไม่พอใจว่า “หัวหน้า ขณะที่เต้าคังถูกฆ่า เต้าคังของเราก็จากไปอย่างไม่สงบ เราไม่อาจปล่อยให้เขาตายไปโดยไม่ล้างแค้นให้เขา”คำพูดของฉิงเฟิง ได้ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงบนใบหน้าของหยุนหลี และเริ่มมีดวงไฟกระพริบขึ้นในสายตาของเขาพยักหน้าลง เจี้ยนเฉินจ้องมองไปที่หยุนหลี หยุนหลี เจ้ามีอะไรจะพูดแก้ตัวหรือไม่ ?รู้ดีอยู่ในใจว่า มันไม่อาจมีวิธีใดที่จะแก้ตัวเองอีกต่อไป หยุนหลีได้ตัดสินใจที่จะเลิกปิดบังพวกเขา “ถูกต้อง ผู้ที่แทรกซึมเข้าไปในกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีคือข้า ผู้ที่ขโมยสัตว์อสูรระดับ 5 คือข้า และเต้าคังก็ตายด้วยมือของข้าเช่นกัน ไม่ว่าจะอย่างไร ข้า หยุนหลี คือขุนนางของอาณาจักรวายุครามและเมืองเวค หากเจ้ากล้าทำอันตรายกับขุนนางของอาณาจักรวายุคราม แล้วมันจะนับว่าเจ้าท้าทายอำนาจของอาณาจักรวายุคราม ตั้งตนเป็นศัตรู อาณาจักรทั้งหมดจะไม่นิ่งนอนใจให้เจ้าทำร้ายข้าแน่”คำพูดของหยุนหลี ดวงตาของเจี้ยนเฉินฉายแววเย็นชา รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏบนปากของเขา ขณะที่ไคเอ้อและคนอื่น ๆ หรี่ตามองด้วยความกังวล อาณาจักรวายุครามจัดว่าเป็นยักษ์ใหญ่เกินไป พวกเขาไม่มีโอกาสที่จะล่วงเกินได้“เจ้าตีค่าอาณาจักรวายุครามมากเกินไป คิดจะใช้มันคุ้มกายเจ้าต่อหน้าข
