้างั้นหรือ เจ้าช่างน่าสมเพชอะไรเช่นนี้ ! ” เจี้ยนเฉินหัวเราะอย่างดูแคลนหยุนหลีเริ่มต้นคิดว่า เขาเคยคิดว่าเจี้ยนเฉินนั้นจะถูกเขาขู่ให้กลัวได้ด้วยอาณาจักรวายุคราม เขามองว่าเจี้ยนเฉินนั้นไม่ได้เป็นอะไรไปมากกว่าแมลงตัวเล็ก ๆ ที่ไม่อาจจะช่วยตัวเองได้เจี้ยนเฉิน กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีประสงค์ที่จะเป็นศัตรูกับอาณาจักรวายุครามเช่นนั้นหรือ ! หยุนหลีกล่าว เสียงดัง จิตใจของเขารู้สึกไม่ค่อยดี เมื่อหยุนหลีคิดเกี่ยวกับปูมหลังของเจี้ยนเฉินที่พร่าเลือน เจี้ยนเฉินนั้น แท้จริงแล้วเป็นบุคคลลึกลับในสายตาของเขา อย่างน้อยเขารู้ว่าเจี้ยนเฉินเป็นหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างอัคนี แต่เขาก็ขาดข้อมูลเกี่ยวกับตัวเขา มองเห็นทักษะและวิธีที่เจี้ยนเฉินจัดการกับเขา หยุนหลีได้แต่สงสัยว่าเจี้ยนเฉินนั้นไม่ใช่เพียงชาวบ้านเพียงสามัญหรือไร้วัฒนธรรมแต่อย่างใดอาณาจักรวายุครามนั้น พวกเขาไม่มีสิทธิ์ตั้งตัวเป็นศัตรูกับข้า ไคเอ้อ จับกุมตัวเจ้าเมือง และพาเขาออกมา เจี้ยนเฉินบัญชา“ขอรับ หัวหน้าของพวกเขาเป็นกบฏต่ออาณาจักรวายุคราม นั่นเป็นสิ่งที่ไม่คุ้มค่า แต่หลังจากได้ยินคำสั่ง ทั้งสี่คนของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและรีบจับกุมหยุนหลีตามคำสั่งของเจี้ยนเฉินเจ้าคิดจะลองดีต่อข้า อาณาจักรวายุคราม หยุนหลีคำรามออกด้วยความโกรธ เอามือหยิบดาบเตรียมการต่อสู้จับกุมเขา เจี้ยนเฉินบัญชาโดยไม่ลังเล ทั้งกลุ่มเอาอาวุธเซียนของตนเองออกมาและเริ่มทะยานเข้
