ได้ผ่านไปยังห้องพักผ่อนของเขา เจี้ยนเฉินเตะประตูเดินลงโดยไม่สนใจ หยุนหลีก้าวไปข้างหน้าทันที ไปหยุดที่เจี้ยนเฉิน เจี้ยนเฉิน นี่หมายความเช่นไร ? นี่คือจวนเจ้าเมือง เจ้ามีเหตุผลอันใดจังได้ทำตามอำเภอใจที่นี่ ?ท่าทีดูแคลนปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเจี้ยนเฉิน เขาเหยียดแขนของเขา รวบรวมพลังงานของโลกในฝ่ามือของเขาได้อย่างรวดเร็วและปาลงไปพื้น ก่อนที่หยุนหลีจะสามารถตอบสนองเป็นการระเบิดครั้งเดียวอาจจะได้ยินเป็นทั้งอาคาร เสียงแกร่กดังขึ้น ฝุ่นบินไปในอากาศ และบดบังวิสัยทัศน์ของทุกคนต่อพายุของลมที่พัดจากฝุ่นในอากาศ ทุกคนสามารถเห็นห้องทั้งห้อง โดยไม่มีปัญหา นำมันลงไปที่หลุมใต้ดินของห้องเห็นท่าทางของหยุนหลี ใบหน้าดูเหมือนจะแข็งค้างไปพร้อมกับความกลัว และขาของเขาอ่อนปวกเปียกเจี้ยนเฉินจ้องมองไปที่หยุนหลีด้วยท่าทีเย็นชา ก่อนที่จะมีท่าทีเย้ยหยัน “ไคเอ้อ ฉิงเฟิง ชาร์คัส โม่เทียน เจ้าทั้งสี่ลงไป”“ขอรับ ทั้งสี่ตอบก่อนที่จะกระโจนเข้าไปในห้องใต้ดินด้านล่างครู่ต่อมา ทั้งสี่กลับมาจากหลุมด้วยใบหน้าอัปลักษณ์อย่างมาก ในมือของฉิงเฟิงเป็นกรงสัตว์ ซึ่งอาจจะมองเห็นเป็นลูกสัตว์อสูรขนสีทองยาวไม่เกินครึ่งเมตรอยู่ภายในกรงของมัน ดวงตาของลูกสัตว์อสูรจ้องมองทุกคนด้วยความตื่นกลัวจากมุมกรง
ใบหน้าของเจี้ยนเฉินเคร่งเครียดและดุดันขึ้นทุกขณะ เขามองไปในทิศทางที่แตกต่างกัน จากนั้นนำกลุ่มคนไปยังจวนเจ้าเมือง
กลุ่มนั้นเต็มไปด้วยความสับสนต่อก
