อยู่อย่างมั่นคงและสงบสุข แทนที่จะข้าจะใช้เวลาทั่วทุกทวีป ข้าไม่ต้องเสี่ยงชีวิตเพื่อดิ้นรนและเอาตัวรอดตลอดเวลา
เจี้ยนเฉินเข้าใจ นั่นนับว่าดีนัก หากเจ้าต้องการอาศัยอยู่อย่างสงบสุขและมั่นคงแล้ว ข้าจะไม่บังคับให้เจ้าละทิ้งมัน พ่อของเจ้าทุ่มเทกำลังของเขาเพื่อทั้งกลุ่มทหารรับจ้างของข้าจนกระทั่งจากไป แต่ข้าจะจำไว้ว่า มันเป็นความสำเร็จของเขา และเพื่อตอบแทนเขาในสถานที่ของเขา เจี้ยนเฉินหยิบเข็มขัดมิติของเขาที่เขาเตรียมไว้ล่วงหน้าจากแหวนมิติของเขา และมอบมันให้กับเว่ยจื้อ ภายในเหล่านี้ มีเหรียญและแกนอสูรตอบแทนท่านพ่อของเจ้า ข้าจะให้พวกมันกับเจ้า นำพวกมันไปและหวังว่าในอนาคตข้าจะสามารถให้ความช่วยเหลือเจ้าได้อีกครั้ง
ด้วยดวงตาที่ตกตะลึง มันกระทบต่ออารมณ์ของเขา มือของเว่ยจื้อสั่น เขายอมรับเข็มขัดมิติที่เจี้ยนเฉินฉิน เมื่อเขาได้เรียนรู้ว่า หัวหน้าได้หวนกลับ เว่ยจื้อกลัวว่าเขาจะทรมานและได้รับความกังวลอย่างมาก ดังนั้น มันเป็นเกินฝันของเขาว่า เจี้ยนเฉินไม่ตำหนิเขาหรือกล่าวโทษเขา และกลับกัน เขากลับส่งเงินและแกนอสูร
ขะ…ขอบคุณหัวหน้าสำหรับความใจกว้างเช่นนี้ ! เว่ยจื้อกล่าว
ด้วยรอยยิ้ม เจี้ยนเฉิน แม้ว่าพ่อของเจ้าจะจากไป มันควรจะรับผิดชอบการดูแลลูกหลานของเขา ในกรณีที่ตระกูลดอร์ของเจ้ามีปัญหาใด ๆ แล้ว ให้มายังกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีทันที ข้าขอจะอำลาเจ้าที่นี่ ทันทีที่กล่าวจบ เจี้ยนเฉินจากไป แล้วขึ้นไปบนหลังขอ
