าอีกครั้ง มันราวกับว่ารุ่งอรุณแห่งชัยชนะเข้ามาแทนที่ความพ่ายแพ้ในยามสนธยา
เห็นท่าทางของชายแขนเดียว เจี้ยนเฉินไม่อาจช่วยอะไรได้ ได้แต่ยิ้มเย็น หลังจากผินตาของเขาอย่างช้า ๆ เดินไปทางประตูของครอบครัวไค เจตนาฆ่ารุนแรงค่อย ๆ เริ่มที่จะแสดงในดวงตาของเขา ด้วยรอยยิ้มที่ไม่ได้มาถึงตา เจี้ยนเฉินพูดขึ้น นักรบแขนเดียว ข้าจะจดจำชื่อไว้
ไม่มีทางใดเลยที่ชายแขนเดียวจะรู้ว่าเด็กหนุ่มตรงหน้านั้นแท้จริงคือหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างอัคนี เขาเพียงคิดว่าเขาได้บังเอิญพบกับทายาทของครอบครัวที่มีอิทธิพลและชนชั้นสูง ถ้าข้าอาจสอบถามชื่อของนายท่าน มันจะเป็นเกียรติแก่ข้า
รอยยิ้มเย็นปรากฏอยู่บนใบหน้าของเจี้ยนเฉิน นักรบแขนเดียว ที่บอกว่าข้ากำลังเดินผ่านบนถนนสายนี้ แท้จริงแล้วจุดหมายปลายทางของข้าคือที่นี่
ทุกคนต่างตกตะลึง
ในดวงตาของเจี้ยนเฉินมีจิตสังหารจำนวนมากเริ่มรั่วไหลจากร่างกายของเขา นักรบแขนเดียว เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าเป็นใคร ? เจี้ยนเฉินกล่าวด้วยดวงตาที่อันตราย
ใบหน้าของนักรบแขนเดียวซีดเผือดลง มันเป็นเพียงเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษ มันจึงไม่อาจทานทนต่อจิตสังหารของเซียนสวรรค์ เขารู้สึกประหนึ่งว่าได้ตกลงไปเหวน้ำแข็งลึกและเหงื่อไหลออกมาจากร่างกายของเขาทั้งหมด
นักรบแขนเดียวกลายเป็นตกตะลึงอย่างสมบูรณ์ ด้วยความตกตะลึงตอนนี้ สำหรับชีวิตของเขา เขามีความคิดว่าทำไมนายน้อยซึ่งเป็นชนชั้นสูงจึงกำหนดเป้าหมายที่เขา ด้วยจิตสังหารจำ
