นวนมหาศาล มันยากที่จะที่เชื่อ เขาได้แต่หวาดกลัว เขาทำสิ่งใดที่ทำให้ต่อนายน้อยผู้นี้ขุ่นเคือง
นายท่าน ข้าสร้างความขุ่นเคืองอันใด ข้าพอที่จะสอบถามได้หรือไม่ ? น้ำเสียงรัวเร็ว
จากที่ด้านบนของสัตว์อสูร เจี้ยนเฉินมองผ่านนักรบแขนเดียวพร้อมกับท่าทีดูแคลน “ฟังให้ดี นักรบแขนเดียว ข้าเป็นคนที่เจ้าบอกว่าข้าเป็นคนที่เสียชีวิตในเมืองทหารรับจ้าง ข้า หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างอัคนี เจี้ยนเฉิน”
ทันใดนั้นใบหน้าของนักรบแขนเดียวเกิดการเปลี่ยนแปลงทันทีกับคำพูดของเจี้ยนเฉิน ดวงตาของเขาจับจ้องไปที่เจี้ยนเฉินทันที
“อะ อะไรนะ เจ้าคือเจี้ยนเฉินคนนั้น ! เขาเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่เริ่มสั่นเครือ
ยามเมื่อคนทั้งสี่ได้ยินคำของเจี้ยนเฉินที่ประตู พวกเขามีท่าทีไม่น่าเชื่อ ทว่าอารมณ์ที่หลงอยู่ในดวงตานั้นกลับเต็มไปด้วยความสุข
หัวหน้า หัวหน้าได้หวนกลับมา หัวหน้าของเราได้กลับมา…
มันเป็นหัวหน้า หัวหน้าได้กลับมาจากงานชุมนุมทหารรับจ้าง…
ไคเอ้อและคนทั้งสามผ่อนลมหายใจออก ขณะที่ทหารรับจ้างหลายสิบที่อยู่เบื้องหลังพวกเขาเริ่มเผยรอยยิ้มกว้างบนใบหน้า มันลึกราวกับหุบเหวของความตาย เป็นพวกเขาได้พบเชือกเถาวัลย์ที่จะดึงพวกเขาขึ้นมาให้ปลอดภัย ในที่มืดแห่งความตาย แสงแห่งชีวิตอาจจะเห็นได้ตอนนี้
สังเกตเห็นใบหน้าที่ซีดเผือดของทุกคน เจี้ยนเฉินไม่ได้เสียเวลาที่จะกล่าวล้อเล่นในสิ่งใด มองไปที่นักรบแขนเดียว เจี้ยนเฉินกล่าวว่า “นักรบแขนเดียว เจ้
