ตอนที่ 536 – โลหิตสีทอง (3)
เห็นโลหิตที่ไหลออกจากแขนของเขาอย่างช้า ๆ เถี่ยต้าถอนหายใจ “เจียงหยางเซียงเทียน ลองดู มันคือโลหิตของข้า มันไม่แดง”
มะ..มันเกิดขึ้นได้อย่างไร? เจี้ยนเฉินกระซิบด้วยน้ำเสียงตกตะลึง เถี่ยต้านั้นมีโลหิตสีทอง นั่นเป็นเรื่องที่แปลกเกินจินตนาการ
เจี้ยนเฉิน มองดูโลหิต มันมีประกายเรืองแสง หมิงตงก็ชี้ไปที่แขนของเถี่ยต้าด้วยนิ้วมือและดวงตาที่เบิกกว้าง
มองย้อนกลับไปที่แขนของเถี่ยต้า เจี้ยนเฉินอาจมองเห็นความจริงที่ซึ่งโลหิตสีทองนั้นมีประกายเรืองแสง ถ้ามันไม่ใช่ความจริงที่ว่า ที่แห่งนี้ค่อนข้างสลัว ก็คงยากที่เห็นประกายเรืองแสงนี้
เจี้ยนเฉินรู้สึกตกตะลึงมาก ณ จุดนี้ ไม่เพียงแต่โลหิตของเถี่ยต้าเป็นสีทอง มันยังมีการเรืองแสงสีทองอีกด้วย ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่เคยพบเห็นหรือได้ยินมาก่อนในประวัติศาสตร์
เถี่ยต้า ทำไมโลหิตของเจ้าจึงเป็นเช่นนี้ ? เจี้ยนเฉินถามขึ้นด้วยท่าทีตกตะลึง
ข้า.. ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน เถี่ยต้ามองอย่างไม่อาจถาม มันสร้างความสับสนแก่เขาอย่างสมบูรณ์เมื่อโลหิตของเขานั้นกลายเป็นสีทอง
ตามความรู้ของข้า โลหิตของสัตว์อสูรเพียงเท่านั้นที่เป็นสีทอง มนุษย์นั้นไม่อาจเป็นสีอื่นนอกจากสีแดง สำหรับโลหิตของพวกเขา นี่มากเกินไป ไม่น่าเชื่อมากเกินไป โลหิตของเถี่ยต้าเป็นสีทอง หมิงตงกล่าวออกมา
เจี้ยนเฉิน มองดูร่างกายของข้าและผิวสีดำของข้า เจ้าพอจะบอกได้ไหม ว่าข้าเป็นมนุษย์ สัตว์อสูรหร
