าดิหยุนเริ่มเข้มขึ้น ด้วยสิ่งที่เขาได้ยิน คำพูดของหมิงตงนั้น ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขากำลังท้าทายดีแล้ว อนุญาตให้ข้าดูความสามารถของเจ้าเสียหน่อยเถิด กาดิหยุนพูดด้วยความโกรธ ไม่มีคำอื่น เขาผลักดาบยักษ์ในมือของเขา บินไปทางหมิงตงเพื่อตัดเขาดาบยักษ์ดำเนินการด้วยจำนวนพลังงานเซียนที่แข็งแกร่ง ขณะที่มันลอยไปทางหมิงตงด้วยแสงสีแดงจาง ๆ และความเร็วมหาศาลการกระทำก่อนหน้านี้มันชัดเจนว่าหมิงตงนั้นสร้างความโกรธแค้นให้กับกาดิหยุนยิ่งนัก และรวมกับความจริงที่ว่าเขาเป็นคนนอกและไม่ใช่นักเรียนของสำนักคากัต กาดิหยุนจึงไม่รอช้าที่จะโจมตีหรือยั้งมือหมิงตงเผยรอยยิ้มเย็นบนใบหน้าของเขา ยังคงเป็นเขาที่จ้องมองการโจมตีของดาบยักษ์ เขายังคงมีท่าทีผ่อนคลายนัก เนื่องจากการโจมตีดังกล่าวไม่ใช่สิ่งที่เขาจะมองว่ามันเป็นภัยคุกคามแต่อย่างใดเป็นดาบยักษ์ที่กำลังจะตวัดลงเอง หมิงตงยกมือขวาของเขาขึ้น แม้ว่าการเคลื่อนไหวนี้จะทำโดยไม่ได้ระวังนัก แต่ทว่ามันก็รวดเร็วอย่างเหลือเชื่อกับคนที่สังเกตการณ์อยู่รอบนอกมือขวาของหมิงตงถูกห่อหุ้มด้วยด้วยพลังงานเซียนธาตุลมจาง ๆ ในเสี้ยววินาทีที่นิ้วชี้และนิ้วหัวแม่มือของเขาบีบเข้าหากัน ขณะที่ดาบเล่มยักษ์ได้ถูกจับดวงตาของกาดิหยุนเบิกกว้างขึ้น เขาไม่อาจยอมรับได้ว่าหมิงตงได้ใช้สองนิ้วเพื่อหยุดดาบของเขา หัวใจของเขาเริ่มที่จะสั่นไหว ด้วยอารมณ์ที่อยู่ในอันตรายจะ-เจ้า…เจ้าจับอาวุธเซียนของข้าด้วยสองนิ้ว
