! กาดิหยุนไม่สามารถช่วยได้แต่ร้องออกมา เมื่อใบหน้าของเขาซีดเผือด ด้วยท่าทีของความตกตะลึงหมิงตงเผยรอยยิ้มเย็นชา “มันน่ากลัวอันใดกันกับสิ่งที่ทำให้เด็กอย่างเจ้ากล้าที่จะบอกว่าข้ายโสโอหังกัน”ใบหน้าของกาดิหยุนซีดเผือดและเขียว ด้วยกับดวงตาที่เป็นอันตราย “เจ้าเป็นใครกัน แล้วทำไมเจ้าถึงกล้าที่จะสร้างปัญหาให้กับข้า”ข้านั้นไม่ได้มีความขัดแย้งอันใดกับเจ้า ข้าแค่อยากเล่นกับเจ้าและดูทักษะของบุคคลที่กล้าท้าทายน้องชายของข้าในอดีต หากเจ้าเอาชนะข้า ข้าจะบอกกับเจ้า หมิงตงแสดงท่าทีหยิ่งผยองบนใบหน้าของเขา ขณะที่เขาปล่อยดาบ ด้วยมือที่บีบของเขา โจมตีเข้ามา โจมตีให้เต็มกำลังของเจ้า หลังจากนั้นใช้ทักษะของเจ้า เจ้าไม่ต้องกังวล ข้าจะไม่กลั่นแกล้งเด็ก ดังนั้นเจ้าไม่ต้องกลัวว่าจะได้รับบาดเจ็บเวลานี้กาดิหยุนเต็มไปด้วยความโกรธแค้นจากคำพูดเหล่านั้น และท่าทีของหมิงตง หลังจากโจมตีออกไป เขานั้นได้ตระหนักถึงความแข็งแกร่งของหมิงตง ยามเมื่อเปรียบเทียบกับเขามือของกาดิหยุนกำดาบยักษ์ของเขาแน่น จ้องเขม็งไปที่หมิงตงราวกับดวงตาของอสรพิษ พร้อมกับตะโกนออกมาเสียงดัง ใช้ทักษะการต่อสู้ของเขา คลื่นดาบของเขาถูกยิงออกไปทางหมิงตงอีกครั้ง การที่เซียนสามารถใช้ทักษะการต่อสู้ หมายความว่ามันคือทักษะการต่อสู้ระดับมนุษย์ แม้แต่เซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษก็ไม่อาจที่จะรับมือไหวหมิงตงขยับมือ ด้วยพลังเซียนธาตุลมที่ไหลออกจากมือของเขาเป็นจำนวนมากขึ
