ต้นกับชัยชนะของพี่ชายของพวกเขา
กาดิหยุนตบไปที่ดาบยักษ์ของตัวเองก่อนที่จะตะโกนอย่างหยิ่งทะนงออกมา “มีใครยังคิดว่าไม่สมควรอีกหรือไม่ ? ขึ้นมาและต่อสู้กับข้า ! วันนี้ข้า กาดิหยุนจะยอมรับคำท้าทายจากทุกคน ! “
“แม้แต่ศิษย์ที่แข็งแกร่งอย่างหลิงเจิ้งเทียนยังพ่ายแพ้ ตอนนี้สำนักคากัตคงไม่มีผู้ใดที่จะมีความสามารถเทียบเท่ากาดิหยุนได้ ! “
“กาดิหยุนมีทักษะการต่อสู้ทำให้เขาแข็งแกร่งกว่าผู้ใด แม้แต่อาจารย์บางคนยังไม่แข็งแกร่งเท่าเขา ข้าพนันได้เลยว่าแม้แต่อาจารย์บางคนที่อยู่ในระดับเซียนปฐพียังไม่สามารถเอาชนะเขาได้”
ศิษย์หลายคนเริ่มถกเถียงกัน
เมื่อเห็นความหยิ่งทะนงที่กาดิหยุนมี หมิงตงก็ฉุกคิดบางอย่างได้ เขายิ้มออกมาและพูดขึ้น “ช่างบังเอิญจริง ๆ ข้ารู้ว่าข้าได้ยินมาเขาและเจ้านั้นมีเรื่องกันในอดีต เจี้ยนเฉิน ให้ข้าไปสู้กับเขาเถอะ” หมิงตงกระโดดขึ้นไปยังสนามต่อสู้โดยไม่รอให้เจี้ยนเฉินตอบกลับมา
เมื่อเห็นหมิงตงโดดขึ้นมาบนลาน เจี้ยนเฉินก็ไม่ได้ทำสิ่งใดแต่เขาก็ส่ายหน้าด้วยสีหน้าช่วยไม่ได้ เนื่องจากเขารู้อยู่แล้วว่ายังไงก็ห้ามหมิงตงไม่ได้ ความแข็งแกร่งของเซียนปฐพีขั้นที่หกนั้นเหมือนกันเป็นการรังแกเซียนผู้เชี่ยวชาญ เรื่องนี้คงจะทำให้ผู้คนขบขันหากเล่าออกไป
หมิงตงยืนกอดอกและยิ้มอย่างภูมิใจไปให้กาดิหยุน “เด็กน้อย เจ้าคือกาดิหยุนใช่หรือไม่? มาสู้กันเถอะ เจ้ากับข้า”
เมื่อทุกคนเห็นหมิงตงโดดขึ้นไปบนลานต่อสู้ ศิษย์ทุ
