ไง ? แน่นอนแล้วว่าต้องเป็นหลิงเจิ้งเทียน กาดิหยุนนั้นอาจจะเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญและเทียบเท่าได้กับหลิงเจิ้งเทียน แต่หลิงเจิ้งเทียนนั้นอยู่ในระดับเซียนผู้เชี่ยวชาญมานานแล้ว ด้วยพรสวรรค์ของเขา ข้าพนันได้เลยว่าตอนนี้เขาต้องอยู่ในระดับเซียนผู้เชี่ยวชาญขั้นกลางแน่ ๆ ความสามารถของกาดิหยุนนั้นยังเทียบเขาไม่ได้”
ศิษย์ทุกคนรอบ ๆ กระซิบกระซาบกันด้วยความตื่นเต้น เจี้ยนเฉินและหมิงตงได้แต่ยืนนิ่ง ๆ ท่ามกลางฝูงคนพวกนั้นและรอคอยชมสิ่งที่จะเกิดขึ้น เจี้ยนเฉินและหมิงตงทั้งคู่นั้นดูแปลกประหลาดสำหรับบุคคลที่ตรงนั้นเพราะชุดที่พวกเขาสวมใส่อยู่ ศิษย์บางคนมองพวกเขาด้วยท่าทีสงสัยแต่ก็ไม่มีใครกล้าเข้าไปสักถามเลยสักคน
ในขณะที่ยืนอยู่ตรงนั้นเจี้ยนเฉินก็ได้รู้สึกว่ามีสายตาคู่หนึ่งจ้องมาที่เขา เมื่อเขาหันกลับไปมองเขาก็ได้พบกับกับสาวสวยคนหนึ่งจ้องมาที่เขาด้วยสายตาที่หลงใหล สายตาของนางนั้นดูเหมือนสายน้ำในฤดูใบไม้ผลิที่ไหลผ่านแสงสว่าง แต่มันกลับแสดงท่าทีสงสัยออกมา — สายตาคู่นั้นเป็นของกาดิซิ่วหลี
เมื่อเปรียบเทียบกับไม่กี่ปีก่อน กาดิซิ่วหลีนั้นได้เติบโตขึ้นมาก ท่าทีที่ไม่สุขุมและไม่สุภาพของนางถูกแทนที่ด้วยความสงบเสงี่ยม แม้แต่ใบหน้าของนางก็งดงามขึ้นอีกเล็กน้อย
แม้ว่าพวกเขาจะมีเรื่องราวร้าย ๆ ระหว่างเจี้ยนเฉินและพี่น้องทั้งสามจากตระกูลกาดิ แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรเป็นเพียงการทะเลาะเบาะแว้งกันในวัยเด็กเท่านั้น
