เวลากว่าพันปีตั้งแต่ฮุสตันได้ออกจากทวีปเทียนหยุนเพื่อออกไปใช้ชีวิตสันโดษโดยไม่สนใจเรื่องในทวีป ถ้านิกายดาบโลหิตกลับมาปรากฏตัวอีกครั้งตอนนี้ล่ะก็….” คิ้วของเทียนเจี้ยนขมวดเข้าหากันอีกในตอนที่เขาคิด
หลังจากนั้นสักพัก เทียนเจี้ยนก็ได้ถอนหายใจออกมาและปรับสีหน้าเป็นปกติ “ผู้อาวุโสที่ยี่สิบสาม จากนี้เป็นต้นไปรายงานเรื่องนี้แก่ผู้อาวุโสที่สองและผู้อาวุโสที่สาม ไม่จำเป็นต้องรายงานเรื่องนี้กับข้า”
“ขอรับ ผู้อาวุโสสูงสุด ! ” ผู้อาวุโสได้กลับออกไป
หลังจากที่ผู้อาวุโสได้จากไปแล้ว ขาของเทียนเจี้ยนก็ตกลงมาที่พื้น แขนของเขาได้วางอยู่ที่หลังพร้อมกับจ้องมองไปที่ท้องฟ้าอันขุ่นมัวด้วยสายตาเคลิบเคลิ้ม