กใจได้อย่างไร ? ความจริงแล้วเจี้ยนเฉินเริ่มรู้สึกได้ว่าเมื่อเขาอยู่ต่อหน้าลุงเทียน เขาไม่สามารถมีความลับปิดบังใด ๆ ต่อชายผู้นี้ได้
เจีงเฉิยนป้องมือและคารวะอย่างสุภาพ “ผู้เยาว์ เจี้ยนเฉินคารวะผู้อาวุโส ผู้อาวุโสพูดได้ถูกต้องแล้วว่าอาวุธเซียนของข้านั้นพังลงไปแล้ว”
“ช่างน่ามหัศจรรย์ ! แม้ว่าอาวุธเซียนของเจ้าจะพังทลายลง แต่ความแข็งแกร่งและจิตใจของเจ้ากลับเข้มแข็งขึ้นกว่าแต่ก่อน แม้ว่าสายตาข้าจะไม่เห็นว่าสิ่งใดที่ทำให้มันเป็นเช่นนี้ก็ตาม ! ” ลุงเทียนตอบกลับไป
คำพูดของเซียนผู้คุ้มกฎนั้นทำให้เจี้ยนเฉินตกตะลึงอีกครั้ง เขาไม่คิดว่าแม้แต่ความเข้มแข็งของจิตใจเขาก็ถูกชายคนนี้มองออกได้แค่เพียงการชำเลืองมอง แต่เขาก็รู้สึกมั่นใจขึ้นเล็กน้อยเนื่องจากคำพูดของเซียนผู้คุมกฎนั้นไม่ได้บอกถึงการที่เขาเรียนรู้เกี่ยวกับจิตวิญญาณกระบี่สีม่วง-ฟ้า
“มันเป็นอย่างที่ท่านผู้อาวุโสได้พูด ผู้เยาว์ได้พบของบางอย่างทำให้ข้านั้นแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นแม้ว่าอาวุธเซียนนั้นจะได้พังทลายลงไปแล้ว” เจี้ยนเฉินตอบกลับด้วยความเคารพ
ลุงเทียนพยักหน้าโดยที่สายตาทั้งสองยังคงจ้องมองมาที่เจี้ยนเฉิน เขาทำสีหน้าครุ่นคิดเล็กน้อยและพูดขึ้น “ด้วยความเข้มข้นของพลังงานของเจ้า ตอนนี้เจ้าคงสามารถควบคุมพลังงานของโลกได้แล้ว ข้าไม่คาดเลยว่าตั้งแต่ที่พวกเราได้พบกันเมื่อครึ่งปีที่แล้ว เจ้าจะมาถึงระดับนี้ได้ การพัฒนาของเจ้าช่างน่าอัศจรรย์เสียจริง ๆ” ลุง
