ู่ในอันตรายร้ายแรง หวงหลวนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากกลายเป็นเหยื่อที่ถูกสังเวย — นางต้องหมั้นกับตระกูลหวงกู่โดยที่นางไม่สามารถเลือกได้เลย
หวงฉิงหลานเดินเข้าไปยังศาลาเล็ก ๆ และเดินขึ้นไปยังชั้นที่สอง ทั้งห้องเต็มไปด้วยกลิ่นของแก่นกล้วยไม้ เขาส่ายหน้าอย่างช่วยไม่ได้จากนั้นจึงมองไปบนใบหน้าเปื้อนน้ำตาของลูกสาวตนเองและนั่นก็ทำให้หัวใจของเขารู้สึกหดหู่ลง
“หวงเอ๋อ…” หวงฉิงหลานเปิดปากของตน เขาต้องการพูดให้ลูกสาวตนสบายใจขึ้นแต่เมื่อเขาเปิดปากขึ้นมา เขาก็ตระหนักว่าไม่มีคำพูดไหนสามารถปลอบโยนนางได้เลย
นางใช้ผ้าเช็ดหน้าสีเหลืองเช็ดน้ำตาของนาง หวงหลวนเงยหน้าขึ้นมามองหวงฉิงหลาน “ท่านพ่อ ลูกของท่านอยากจะเป็นตัวของตนเอง ! “
เมื่อได้ยินเสียงอันเย็นชาของลูกสาวตน หวงฉิงหลานจึงได้ถอนหายใจออกมา “หวงเอ๋อ พ่อของเจ้ารู้ว่าใจของเจ้านั้นมีแต่เจี้ยนเฉิน เจ้าพูดถูก เจี้ยนเฉินนั้นเป็นชายที่ดีกว่าชายทุกคนในตระกูลหวงกู่ยกเว้นแต่เรื่องภูมิหลังของเขาเท่านั้น ถ้าเป็นเวลาอื่นพ่อของเจ้าคงจะยินดีให้เจ้านั้นแต่งงานกับเขา แต่ด้วยวิกฤตของตระกูลหวงเช่นนี้ เจ้าก็รู้ดีนิ นี่เป็นทางเลือกเดียวที่เราสามารถเลือกได้”
ลูกสาวของเขาไม่ตอบสิ่งใดกลับมา และพ่อของเขาก็ไม่ต้องการอยู่ในห้องที่เต็มไปด้วยกลิ่นของแก่นกล้วยไม้ต่อไป “หวงเอ๋อ พ่อไม่อยากรบกวนเจ้าแล้ว ทำใจให้สงบและเตรียมตัวซะ”
……
เจี้ยนเฉินกลับมายังยอดภูเขาที่ซึ่งบรรพชนของตระกูลหวงเ
