จักในคราแรกและครานี้นั้นแตกต่างกันไปอย่างสิ้นเชิง
เจี้ยนเฉินสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ขณะที่กลิ่นหอมหวานตีเข้าจมูก ด้วยกลิ่นหอมที่มาจากร่างกายของหวงหลวน มันเป็นอีกครั้งที่จิตใจของเขาทั้งหมดได้รับความมัวเมาจากมัน กลิ่นนี้ผสานไปกับแขนที่โอบรอบกายเขา เป็นสิ่งที่ทำให้บุรุษต่างหลงใหล หากมันไม่เป็นเพราะเจี้ยนเฉินเป็นเซียนสวรรค์และด้วยพลังใจมหาศาล มันจะมีโอกาสมากว่า เขาจะสูญเสียการควบคุมตนเองทั้งหมด
ค่อย ๆ ดึงตัวเองกลับมาอย่างสงบ เจี้ยนเฉินจ้องมองไปที่หวงหลวน ด้วยการจ้องมองที่ซับซ้อน เขาเปิดปากถาม แม่นางหวงหลวน นี่เป็นเจ้าใช่หรือไม่ ?
หวงหลวนสั่นศีรษะของนางเล็กน้อย ก่อนที่จะยกศีรษะของนางเพื่อมองดูเจี้ยนเฉิน หลังจากระยะเวลาอันสั้น ใบหน้าของนางกลับมาเป็นดั่งปกติ แม้ว่ามันจะยังหลงเหลือร่องรอยสีชมพูบนใบหน้าของนาง แต่สิ่งนั้นกลับเพิ่มเสน่ห์ให้กับนาง
เห็นใบหน้าหล่อเหลาของเจี้ยนเฉิน ดวงตาของหวงหลวนกลับเริ่มที่จะพร่ามัว หน้าตาของเขาที่ไม่ได้แตกต่างไปจากครึ่งปีก่อน
เจี้ยนเฉินรู้สึกขนลุกกับการจ้องมองของหวงหลวนโดยไม่รู้ตัว เขาระส่ำระสายและเต็มไปด้วยความหวั่นกลัว เจี้ยนเฉินไม่ได้ไร้เดียงสา เขารับรู้ความหมายในการจ้องมองของนาง มันเป็นปัญหามากมายต่อจิตใจของเขาที่ซึ่งบนบ่าของเขาเต็มไปด้วยปัญหามากมาย แม้ว่าดูเหมือนว่า เจี้ยนเฉินเป็นคนที่มีอนาคตไกล ทว่าเขาเป็นแค่เซียนสวรรค์ ด้วยพลังอำนาจที่เป็นผู้พิทักษ์จักรพรรด
