ิแห่งอาณาจักรฉินหวง เจี้ยนเฉินจึงถูกคาดเดาว่า ในอนาคตเขาจะต้องรุ่งโรจน์ สำหรับเขา วันนี้ เขาต้องการใช้เวลาทั้งหมดของเขา ในการพยายามในการพัฒนาความแข็งแกร่งของเขาเอง ที่ซึ่งไม่มีเวลาให้คิดเกี่ยวกับเรื่องเช่นนี้
“เจี้ยนเฉิน จากช่วงเวลาในงานชุมนุมทหารรับจ้าง ตอนครึ่งปีให้หลังมานี้ เจ้าคิดเช่นไรกับข้า ? ” หวงหลวนกระซิบถามเจี้ยนเฉินด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล หวงหลวนนั้นซื่อสัตย์กับความรู้สึกตัวเองมากกว่าแต่ก่อน นางไม่ได้มีความลึกลับหรือความบ้าบิ่น เมื่อเทียบกับโหยวเยว่ พวกนางต่างก็เป็นสีขาวและสีดำ ในเรื่องของบุคลิกภาพ
เอ๊ะ… เจี้ยนเฉินนั้นไม่ได้คิดว่าหวงหลวนจะถามคำถามเช่นนี้จริง ในระยะเวลาของเขา สิ่งรบกวน อารมณ์ต่อหวงหลวนก็ปะทุมากขึ้น ในวิธีที่ต่างค่อนข้างมากกับการแสดงออกที่เย็นชาของเจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินได้สติอย่างรวดเร็วและกล่าวออกมาด้วยเสียงเบา เขาตอบ มี
ได้ยินเช่นนี้ หวงหลวนเผยให้เห็นรอยยิ้มมีความสุขโดยไม่รู้ตัว เจี้ยนเฉินนั้นได้มีอิทธิพลต่อความคิดของนางเป็นอย่างมาก นางมองเขาแตกต่างไปอย่างสมบูรณ์ เขาคิดถึงนางเป็นครั้งคราวในยามที่ผ่านมา แต่ไม่อาจที่จะปรารถนามากไปกว่านั้น
รอยยิ้มของนางปรากฏขึ้นไม่นาน ก่อนที่ใบหน้าของนางจะมืดลง ความเศร้าและความกังวลจำนวนมาก ผสมปนเปกันไป
เจี้ยนเฉินเห็นท่าทีบนใบหน้าของนาง และละเลยความผิดปกติของการกระทำก่อนหน้าของหวงหลวน หัวใจของเขาดิ่งลง เขาสามารถที่จะบอกได้ว่า หว
