งหลวนนั้นต้องมีปัญหาที่น่าหนักใจไม่น้อย
แม่นางหวงหลวน ท่านสบายดีหรือไม่ ? เจี้ยนเฉินถามขึ้นอีกครั้ง ยามนึกถึงหวงหลวนที่กอดเขา เขามีความรู้สึกแปลก ๆ ในหัวใจของเขา ตอนนี้ความห่วงใยต่อหวงหลวนได้ชักนำเขาให้มีความวิตกกังวลที่เกินพรรณนา ทันใดนั้น เจี้ยนเฉินเองก็ไม่แน่ใจว่าความวิตกกังวลนี้เป็นเพราะหวงหลวนหรือไม่
ดวงตาที่ไม่เต็มใจของหวงหลวนอ้อยอิ่งอยู่ที่ใบหน้าอันหล่อเหลาของเจี้ยนเฉินและหัวใจของนางก็เต้นรัว พร้อมการถอนหายใจที่นุ่มนวล นางค่อย ๆ หันกลับไปหน้าต่าง เพื่อให้นางสามารถเพียงจ้องมองออกไปด้วยความสิ้นหวัง
ในระหว่างการแยกออกจากกันอีกครั้ง เจี้ยนเฉินได้รับรู้ถึงน้ำตาที่เริ่มร่วงหล่นจากดวงตาของหวงหลวน
จิตใจเจี้ยนเฉินรู้สึกเจ็บปวดทันที ด้วยเหตุผลบางอย่าง เขาไม่ทราบว่าทำไม แต่สายตาของหวงหลวนนั้นกลับทำให้จิตใจของเขาเจ็บปวด เขาอาจรู้สึกว่า บางสิ่งบางอย่างที่น่ากลัวเกิดขึ้นกับหวงหลวน
หลังจากเป็นเวลานาน หวงหลวนก็เปิดปากของนาง เจี้ยนเฉิน เจ้าทราบหรือไม่ว่าบิดาของข้านั้นได้หมั้นหมายข้าไว้กับบุรุษก่อนหน้านี้แล้ว เขาเป็นบุตรคนที่สองของตระกูลหวงกู่ เสียงของหวงหลวนสั่นพร่าและไม่แข็งแกร่ง ความเจ็บปวดนั้นง่ายนักที่จะสามารถตรวจสอบได้ในน้ำเสียงของนาง และเพียงได้ยินเพียงเล็กน้อยก็เพียงพอที่จะได้ยินมัน
เจี้ยนเฉินตกตะลึงที่ได้ยินสิ่งนี้ แม้ว่าจะไม่เคยมีผู้หญิงคนใดที่มีอิทธิพลต่อเขามาก่อน หัวใจของเจี้ยนเฉิ
