ตอนที่ 517 – ชะตากรรมตระกูลหวง
“ข้าผู้นี้คือเจี้ยนเฉิน ข้าขอคารวะท่านผู้อาวุโส” เจี้ยนเฉินโค้งกายลงต่ำ ด้วยท่าทีที่เต็มไปด้วยความเคารพ อย่างไรก็ตาม ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาเป็นเซียนผู้คุมกฏ
ดวงตาของบรรพชนตระกูลหวงส่องประกายแสงราวกับแสงจันทร์ ขณะที่ยืนอยู่ ราวกับว่าเขามองทะลุผ่านจิตใจของเจี้ยนเฉิน ดวงตาของเขาเป็นประกายด้วยรอยยิ้มอ่อน และผงกศีรษะของเขา
ด้วยการจ้องมองของชายชรา เจี้ยนเฉินรู้สึกทันทีราวกับว่าภายในร่างกายของเขากำลังถูกตรวจสอบและถูกมองอย่างทะลุปรุโปร่ง ที่ด้านหน้านี้ เจี้ยนเฉินรู้สึกราวกับว่าเสื้อผ้าของเขามันว่างเปล่า ราวกับว่ามันไม่มีความลับอีกต่อไปภายในดวงตาของชายชรา
ประกายในดวงตาของบรรพชนแปรเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วและกลับกลายเป็นเช่นเดิม เอ่ยวาจาสนทนา บรรพชนเอ่ยชื่นชมเจี้ยนเฉิน “เจ้าสมควรได้รับสมญานามว่าเป็นบุรุษที่ยิ่งใหญ่และมีพรสวรรค์อันน่าประหลาดใจ ไม่เพียงแต่ตัดผ่านขอบเขตเซียนสวรรค์ด้วยอายุเพียงเท่านี้ เจ้ายังปราศจากความเย่อหยิ่งและก็ไม่ได้อ่อนน้อมมากเกินไป มันแปลกใจเลยว่าทำไมอาณาจักรฉินหวงจึงได้เชื่อมั่นในตัวเจ้าและเชิดชูเจ้าด้วยตำแหน่งของผู้พิทักษ์จักรพรรดิ ไม่เพียงแต่ด้วยพรสวรรค์ของเจ้า แต่พวกเขามองเห็นบุคลิกภาพของเจ้า”
คำพูดของบรรพชนเป็นเหตุให้เจี้ยนเฉินได้แต่ประหลาดใจ แม้กระทั่งเจี้ยนเฉินนั้นก็ถูกวางให้มีความสำคัญเทียบเท่ากับเซียนผู้คุมกฎ เขาไม่คาดคิดเลยว่า พลังของเ
