“
เจี้ยนเฉินผงะและรีบตอบกลับไป “เช่นนั้นต่อจากนี้ข้าจะเรียกท่านว่าโหยวเยว่”
ดูเหมือนว่าองค์หญิงจะชอบในคำตอบของเจี้ยนเฉิน นางยิ้มออกมาเล็กน้อยพร้อมกับดวงตาคู่งามที่จ้องมายังบนใบหน้าอันหล่อเหลาของเจี้ยนเฉิน “ทำไมเจ้าถึงยังตื่นอยู่ หรือว่าเจ้านอนไม่หลับเช่นกัน ? “
เจี้ยนเฉินส่ายหน้าเล็กน้อยก่อนที่จะเดินเข้าไปยังโต๊ะหินตรงหน้าองค์หญิงและพูดขึ้น “ข้าไม่อยากนอนแล้ว ข้านั้นมีปัญหาซึ่งต้องใช้เวลากว่าครึ่งวันในการแก้ปัญหา ซึ่งนั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้ข้ามาที่นี่เพื่อทำจิตใจให้ปลอดโปร่ง”
องค์หญิงนั่งลงบนเก้าอี้พร้อมกับจ้องไปที่เจี้ยนเฉิน “สิ่งใดทำให้เจ้ามีปัญหาเช่นนั้น ? ถ้าไม่รังเกียจเจ้าสามารถพูดให้ข้าฟังได้ ให้ข้าได้ช่วยเจ้าคิด”
“มันเป็นเรื่องของอาณาจักรอินทรีสวรรค์” เจี้ยนเฉินรวบรวมความคิดก่อนจะพูดขึ้น ตอนนี้อาณาจักรอินทรีสวรรค์ได้รับการจัดการอย่างดีแล้ว สิ่งที่เหลือก็คือความโกลาหลอันน่ากลัวของอาณาจักร ตอนนี้ข้าคิดว่าข้าควรจัดการกับความโกลาหลวุ่นวายเหล่านั้นซะ ถ้าอาณาจักรอินทรีสวรรค์นั้นสูญเสียผู้ปกครองและผู้ควบคุมไป มันจะทำให้ทั้งอาณาจักรล่มสลาย หลายตระกูลหรือนิกายที่มีความแข็งแกร่งจะใช้ประโยชน์ตอนนั้นก่อกบฏ เมื่อถึงตอนนั้นอาณาจักรอินทรีสวรรค์ก็คงเข้าสู่สงครามที่แม้แต่ผู้บริสุทธิ์ก็จะได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์นี้ด้วย”
องค์หญิงคิดสักพักและตอบกลับไป “เจียงหยางเซียงเทียน เจ้าพูดได้ถูกต้องแล
