ือ?” บางคนในฝูงชนพูดขึ้นมา พวกเขาพยายามซ่อนความหวังในน้ำเสียงของพวกเขาเอาไว้
เจี้ยนเฉินแสดงสีหน้าอบอุ่นออกมา อย่างไรก็ตาม ในสายตาของชนชั้นสูงในอาณาจักรอินทรีสวรรค์นั้น รอยยิ้มของเจี้ยนเฉินนั้นก็เหมือนรอยยิ้มของปีศาจ
เจี้ยนเฉินชี้ไปที่กลุ่มคนด้านหลังเขา “ทุกคนเห็นนี่หรือไม่ ? ถ้าคนพวกนี้ไม่ใช่คนชั้นสูงของอาณาจักรเกอซุน พวกนี้ก็เป็นแม่ทัพของอาณาจักรฉินหวง ต่อหน้าคนจำนวนมาก ข้าจะไม่ทำตามสัญญาที่ข้าให้ไว้ได้อย่างไร ? “
คำของเจี้ยนเฉินเหมือนยาระงับความกลัวของพวกเขา ผู้มีอำนาจของชนชั้นสูงของอาณาจักรเกอซุนนั้นไม่ใช่อะไรที่พวกเขาจะเชื่อได้ง่าย ๆ แต่กับแม่ทัพของอาณาจักรฉินหวงแล้วนั้นมันต่างออกไป พวกเขาแต่ละคนมีความแข็งแกร่งด้านกำลังทหารมากกว่าพระราชาของอาณาจักรเกอซุนเสียอีก แม้แต่อำนาจของพวกเขานั้นก็ยังอยู่ในระดับที่สูงกว่าพระราชาเสียอีก
ในตอนนี้ด้วยการที่มีแม่ทัพของอาณาจักรฉินหวงยืนอยู่ด้านหลังคนหนุ่มนี้ มันก็เห็นได้ชัดเจนว่า สถานะของชายหนุ่มในอาณาจักรฉินหวงนั้นสูงกว่าพวกนั้นเสียอีก
เจี้ยนเฉินพูดต่อ “แน่นอนว่า จะมีกลุ่มคนจำนวนน้อยจำนวนหนึ่งที่ต้องถูกทิ้งเอาไว้ที่นี่”
ความหมายของเจี้ยนเฉินทำให้เชลยทั้งสองพันคนคิดถึงเรื่องครอบครัวของพระราชาของอาณาจักรอินทรีสวรรค์ทันที
“มีองค์ชายอยู่ที่นี่หรือไม่ ? ” เจี้ยนเฉินถาม
“มี ! มี ! เขาคือองค์ชายใหญ่ ! “
“นี่คือองค์ชายสาม ! “
….
ทันทีที่เจี้ยนเฉินถาม
