จบ หลายคนก็เริ่มชี้ไปที่องค์ชายสามและองค์ชายใหญ่ ทำให้องค์ชายทั้งสองคนหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด
“พาพวกเขาออกมาข้างหน้า ! ” เจี้ยนเฉินสั่ง ทันใดนั้นเอง ทหารในชุดเกราะสีเงินหลายคนนำชาย 2 คนที่กลุ่มชี้และนำพวกเขามาให้เจี้ยนเฉิน
สายตาของเจี้ยนเฉินประเมินองค์ชาย 2 คนที่อยู่ตรงหน้าเขา เพื่อพยายามที่จะซ่อนตัวตนของพวกเขา พวกเขาจึงใส่เสื้อผ้าเหมือนชนชั้นต่ำพร้อมทั้งรอยเปรอะเปื้อนบนตัวพวกเขา ผมของพวกเขากระเซิงเพื่อทำให้พวกเขาเหมือนขอทานบนถนนมากกว่าที่จะเป็นองค์ชาย ระหว่างพวกเขาทั้งสองคน ชายหนุ่มคนหนึ่งดูอายุเกือบ 30 ปี ในขณะที่อีกคนหนึ่งมีอายุประมาณ 20 ปี อายุของเขานั้นไม่ห่างจากเจี้ยนเฉินมากนัก
องค์ชายทั้งสองสั่นด้วยความกลัวต่อหน้าเจี้ยนเฉิน ทั้งสองไม่กล้าจ้องหน้าเจี้ยนเฉิน
“พวกเจ้าคือองค์ชายสามและองค์ชายใหญ่ใช่หรือไม่ ? ” เจี้ยนเฉินถาม
“ชะ ใช่ ! “
องค์ชายทั้งสองเป็นคนที่กลัวความตายและห่วงชีวิตมากกว่าเป็นคนที่ภูมิใจและไม่ยอมใคร ต่อหน้าเจี้ยนเฉินแล้ว พวกเขาก็ได้แค่ตอบ ในขณะที่พวกเขาตัวสั่นไปด้วยความกลัว
“บอกข้ามา ว่าองค์ชายรองอยู่ที่ไหน” เจี้ยนเฉินสั่ง
“เขาไปที่อาณาจักรอาทิตย์อัสดง” องค์ชายใหญ่ไม่ลังเลที่จะบอกที่อยู่ขององค์ชายรอง แม้ว่าเขาและองค์ชายรองจะผูกพันธ์กันทางสายเลือด แต่พวกเขาก็ไม่ได้ถูกกันนัก มีความขัดแย้งลับ ๆ ระหว่างพวกเขาหลายเรื่อง ดังนั้นองค์ชายใหญ่จึงกระตือรือร้นที่จะเห็นองค์ชายร
