ว่พูดขึ้นมาทันที
เจี้ยนเฉินส่ายหน้า “ข้ารู้ว่าพวกเขาหนีเข้าไปในทางไหน แต่องค์ชายรองไม่อยู่ในนั้น มันไม่มีร่องรอยขององค์ชายรองในพระราชวังเช่นกัน”
“เจ้ารู้ได้ยังไงว่าเขาไม่อยู่ในทางลับ ? ” องค์หญิงถามอย่างสงสัย นางอยู่ข้างเจี้ยนเฉินตั้งแต่ที่เข้ามาในพระราชวัง นางไม่เห็นใครมารายงานเจี้ยนเฉินเลย ดังนั้น เรื่องที่เจี้ยนเฉินรู้ว่าองค์ชายรองไม่ได้หนีไปที่ทางลับนั้นเป็นเรื่องที่ลึกลับสำหรับนางมาก
เจี้ยนเฉินยิ้ม “ข้ามีวิธีการของข้า” เจี้ยนเฉินหันไปมองขันทีตรงหน้าอีกครั้ง “ในตอนนี้เจ้าจะบอกข้าหรือไม่ ? “
เมื่อเห็นว่าขันทียังเงียบอยู่ เจี้ยนเฉินก็ยิ้มอย่างเยือกเย็นออกมา “มันไม่สำคัญหรอกว่าเจ้าจะพูดไหม ข้าจะหาองค์ชายรองเจอด้วยตัวของข้าเอง ทหาร พาเขาไปประหาร”
“ข้าบอกแล้ว ! ” ทันทีที่เจี้ยนเฉินพูดจบ ในที่สุดขันทีที่ขี้ขลาดก็ทนไม่ไหวในที่สุด
