ะราชวังของเขา” เจี้ยนเฉินพูดอย่างสงบ สำหรับเขาแล้ว นี่ก็เกือบเป็นเหมือนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทุกวัน ดังนั้นเขาจึงไม่ได้มีอารมณ์อะไรมากนัก
“ฮ่าฮ่า หลานรักของข้า ให้ข้าไปกับเจ้าที่พระราชวัง พระราชาคนนี้อยากเห็นพระราชาของอาณาจักรอินทรีสวรรค์อยู่ในสภาพแบบนั้น” พระราชาของอาณาจักรเกอซุนหัวเราะ มีความอยากรู้อยากเห็นในน้ำเสียงของเขา และในตอนนี้ เขานั้นก็ไม่มีสภาพเหมือนเป็นพระราชาเลย
“ข้าอยากจะไปเหมือนกัน ! ” องค์หญิงโหยวเยว่กระตือรือร้นเช่นกัน บางทีอาจจะเป็นเพราะนางตื่นเต้นมากเกินไป หน้าของนางจึงค่อนข้างกลายเป็นสีชมพู แต่สีชมพูนี้ก็เพิ่มเสน่ห์ให้กับนาง
เจี้ยนเฉินยิ้ม “ในตอนนี้ จอมยุทธของอาณาจักรอินทรีสวรรค์ได้ถูกจับหมดแล้ว ที่เหลืออยู่ในพระราชวังมีเพียงเซียนปฐพีและคนอื่น ๆ เท่านั้น หมายความว่ามันไม่น่าจะมีอันตรายเลย เช่นนั้นพวกเราทั้งหมดจะเข้าไปพร้อมกัน”
ทหาร 500,000 คนของอาณาจักรเกอซุนไม่ได้เข้าไปในเมืองและตั้งค่ายอยู่ที่ด้านนอกแทน เจี้ยนเฉินนำพระรราชา เจียงหยางป้า และคนอื่น ๆ บนหลังสัตว์อสูรเข้าไปในเมืองบนถนนที่เต็มไปด้วยคราบเลือด บางครั้งเลือดก็พุ่งขึ้นไปกลางอากาศ กลิ่นนั้นคาวมากคนกระทั่งองค์หญิงต้องใช้มือของนางปิดจมูกเอาไว้ และนางก็หลับตาเพื่อที่นางจะได้ไม่ต้องมองบนพื้น
ข้างในเมืองนั้นเหมือนดินแดนบริสุทธิ์ในโลกที่แยกตัวออกมา แม้ว่าจะมีควันลอยโชยคละคลุ้งอยู่รอบ ๆ บ้าง แต่ก็ไม่เต็มไปด้วยเล
