ื่อย ๆ และจำนวนของพวกเขาอยู่ในหลักพันแล้ว”เมื่อได้ยินเช่นนี้ใบหน้าของหัวหน้าก็ตกตะลึง เขาโยนหนังสือลงทันที หมดอารมณ์ในการอ่าน เรื่องราวระหว่างอาณาจักรเกอซุนและอาณาจักรอินทรีสวรรค์นั้นไม่มีความลับและข่าวได้แพร่กระจายไปทั่วอาณาจักรเกอซุนแล้ว ดังนั้นเมื่อทหารนับพันพลันปรากฏตัวขึ้นมา หัวใจของหัวหน้าก็พลันเต้นรัวขึ้นในทันที
เจี้ยนเฉินและแม่ทัพทั้งสามของกองทัพเทพดาบตะวันออกออกจากตำหนักสวรรค์ฉินทันที แม่ทัพทั้งสามแยกทางกับเจี้ยนเฉินเพื่อที่เจี้ยนเฉินจะได้ไปร่ำลาฉินจี๋ที่ตำหนักดอกเมฆในขณะที่แม่ทัพจะไปรวมกำลังพล
เมื่อมาถึงตำหนักดอกเมฆ องครักษ์ที่อยู่ข้างนอกก็แสดงความเคารพแก่เจี้ยนเฉินโดยไม่ปิดบังความชื่นชมที่พวกเขามีให้เจี้ยนเฉิน
ขณะที่เจี้ยนเฉินเดินผ่านทหารหลายคน หนึ่งในนั้นก็ร้องออกมาทันที “ท่านผู้พิทักษ์จักรพรรพิมาถึงแล้ว!” นี่เป็นสิ่งที่ฉินจี๋ได้ยิน ด้วยตัวตนที่ยอดเยี่ยมของเจี้ยนเฉิน สถานะของเขาแตกต่างจากเดิมที่เคยเป็นมาก่อน สำหรับองครักษ์ สถานะของการเป็นผู้พิทักษ์จักรพรรดินั้นมีสถานะสูงกว่าสถานะของฉินจี๋ หากฉินจี๋ไม่ได้ออกมาต้อนรับผู้พิทักษ์จักรพรรดิด้วยตนเอง มันจะเป็นเรื่องไร้มารยาท
แน่นอนว่าพอได้ยินเสียงองครักษ์ ฉินจี๋ก็รีบออกมาจากห้องในตำหนักของเขา แม้ว่าเขาและเจี้ยนเฉินจะสนิทกันมาก แต่สถานะของเจี้ยนเฉินนั้นสูงมากจนฉินจี๋ไม่กล้าหยาบคายกับเขา
“ฮ่าฮ่า เจี้ยนเฉิน ลมอะไรที่พัดให้เจ้ามาเ
