อรับฟังแทน ไม่นานคุณหนูรองก็เล่นพิณเสร็จและหันหลังมา ท่านเจี้ยนเฉิน เชิญนั่ง มีผ้าผืนบางปกปิดใบหน้าของนางเพื่อทำให้ไม่อาจเห็นหน้าของนางได้โดยตรงเจี้ยนเฉินเดินไปยังฝั่งตรงข้ามกับคุณหนูรองและนั่งลงนิ้วที่เรียวยาวของคุณหนูรองดีดสายพิณเบา ๆ นางมองไปที่เจี้ยนเฉินก่อนที่จะพูดว่า ข้ารู้ว่าท่านเจี้ยนเฉินไม่ได้ชมชอบเครื่องดนตรีอย่างพิณ ถ้าอย่างนั้นเหตุใดท่านถึงต้องมาหยุดยืนอยู่ด้านหลังของหญิงสาวผู้นี้ด้วย ?เจี้ยนเฉินยิ้มและพูดว่า ข้าได้สังเกตเห็นว่าพิณของคุณหนูรองและหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์นั้นเหมือนกัน ข้าแค่อยากรู้และตัดสินใจที่จะเข้ามาใกล้ ๆ เพื่อสังเกต หากข้ารบกวนท่านข้าก็ขออภัยด้วย”ดวงตาของคุณหนูรองแสดงให้เห็นถึงความแปลกใจขณะที่มองมาที่เขา ท่านเจี้ยนเฮินเคยได้พบกับหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ด้วยหรือ ?ข้าได้พบนางโดยบังเอิญที่เมืองทหารรับจ้าง เจี้ยนเฉินพูดเมื่อเข้าใจอย่างนั้นคุณหนูรองแห่งตรนตระกูลเทียนฉินก็พูดว่า ท่านอาจจะมองข้ามรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ไป พิณอันนี้เป็นเพียงของเลียนแบบพิณปีศาจร่ำไห้ ด้านนอกทั้งสองอาจจะเหมือนกัน แต่มีหลายอย่างที่ไม่อาจเหมือนกันอย่างนั้นเป็นเพราะความรีบร้อนของข้าทำให้ข้ามองข้ามรายละเอียดไป หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็พูดคุยกันอยู่อีกหลายประโยคก่อนที่จะกล่าวคำอำลา คุณหนูรอง วันนี้ข้าจะไปจากตระกูลเทียนฉินแล้ว ข้าหวังว่าเราจะได้พบเจอกันใหม่ในอนาคต ขออำลา !ท่านจะ
