จากไปเร็วขนาดนี้เลยหรือ ? นางประคองพิณไว้ในมือก่อนที่จะเดินนำทางอย่างสบาย ๆ ให้กับเจี้ยนเฉินในท่าทางที่คุณหนูพึงปฏิบัติข้ามีธุระสำคัญมาก จึงไม่อาจล่าช้าได้ ดังนั้นข้าจึงไม่อาจอยู่ได้นาน เจี้ยนเฉินตอบหลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็กล่าวลาหญิงสาวและเดินทางไปหาผู้นำตระกูลเทียนฉิน แม้ว่าหัวหน้าตระกูลเทียนฉินจะต้องการรั้งเขาให้อยู่ต่อ เจี้ยนเฉินก็ยังคงแน่วแน่ที่จะจากไป ไม่มีอะไรบังคับให้เขาอยู่ต่อได้ ดังนั้นหัวหน้าตระกูลจึงเสียใจอย่างมากที่จะต้องบอกลาเจี้ยนเฉินไม่นานเจี้ยนเฉินก็ออกจากตระกูลเทียนฉิน เขาก็ซื้อแผนที่ที่มีรายละเอียดจากร้านค้าใกล้ ๆ เมื่อเสร็จเรื่องทั้งหมดแล้ว เขาก็ไม่ได้สนใจเทียนเจว๋คนที่หยิ่งผยองและไร้ค่าของเมืองหว่าลู่เหรินอีก
คุณหนูรองของตระกูลเทียนฉินรีบเดินเข้ามาหาเจี้ยนเฉินและมองเขาด้วยสายตาแปลก ๆ ด้วยดวงตาที่งดงามของนาง ท่านเจี้ยนเฉิน ตอนนี้ท่านเป็นคนมีชื่อเสียงมาก ด้วยตำแหน่งราชาทหารรับจ้างของท่าน ทำให้ชื่อเสียงของท่านโด่งดังไปทั่ว
เมื่อยามทั้งสองได้ยินคุณหนูรองพูด ใบหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนเป็นตกใจ เมื่อพวกเขาหันมามองเจี้ยนเฉินด้วยมุมมองใหม่ พวกเขาก็เริ่มเสียใจอย่างสุดซึ้งภายในใจของพวกเขาโดยเฉพาะอย่างยิ่งยามที่ได้พูดห้ามเจี้ยนเฉินไม่เข้าไปในตระกูลเทียนฉิน ใบหน้าของเขาซีดเผือดไปทันที บัดซบ ! ข้าไม่คิดว่าเขาจะเป็นราชาทหารรับจ้าง เจี้ยนเฉิน ข้าพูดอะไรกับเขาไปเนี่ย ?เจี้ยนเฉินป้
