องมือพร้อมกับรอยยิ้ม คำพูดที่คุณหนูรองกล่าวเกินจริงไปแล้ว ข้าเพียงได้รับตำแหน่งนั้นเพียงเพราะโชคดีเท่านั้นเองท่านเจี้ยนเฉินช่างถ่อมตนเสียจริง ดวงตาที่งดงามของคุณหนูรองเผยให้เห็นรอยยิ้มจาง ๆ ขณะที่มองเจี้ยนเฉินอย่างพึงพอใจและพูดว่า ท่านเจี้ยนเฉิน เนื่องจากท่านมาที่ตระกูลเทียนฉินของเรา โปรดเข้ามาและพักที่นี่สักครู่อันที่จริงข้าต้องการจะทำเช่นนั้นอยู่แล้ว เจี้ยนเฉินยิ้มอย่างสุภาพและไม่มีการเย่อหยิ่งงั้นเชิญท่านเข้ามา คุณหนูรองผายมือเชิญก่อนที่จะเดินเคียงข้างเขาเข้าไปในลาน ในขณะที่นางเดินผ่านยาม นางก็ต่อว่าและสั่งพวกเขา นี่คือเจี้ยนเฉิน เป็นแขกผู้มีเกียรติของตระกูลเทียนฉินของเรา ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่หยาบคายต่อเขาอีก รีบขออภัยท่านเจี้ยนเฉินเร็วยามทั้งสองคุกเข่าลงด้วยความกลัวและพูดด้วยความตกใจ บ่าวรนหาที่ตาย ! ได้โปรดยกโทษให้บ่าวด้วยท่านเจี้ยนเฉิน ! ยามรู้ดีว่าอิทธิพลของราชาทหารรับจ้างนั้นระบือไกลแค่ไหน หากตระกูลเทียนฉินทราบว่าพวกเขาได้ห้ามปรามราชาทหารรับจ้างไม่ให้เข้ามาเยี่ยมและยังพยายามขับไล่เขาออกไป ยามเหล่านี้ก็กลัวว่าจะต้องโดนลงโทษอย่างหนักเอาล่ะ นี่เป็นเรื่องเล็กน้อย ลืมเรื่องนี้เสียเถิด ! เจี้ยนเฉินไม่ใช่คนที่คิดเล็กคิดน้อยและสิ่งที่เกิดขึ้นก็ไม่ใช่สิ่งที่ร้ายแรงสำหรับเขา ตระกูลใหญ่ ๆ ทั้งหลายมักจะมียามที่เย่อหยิ่งอยู่แล้ว แม้แต่ตระกูลเจียงหยางก็ไม่แตกต่างกันเจี้ยนเฉินติดตามคุณหนูรอ
