คงสบายดี เจี้ยนเฉินก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาไม่เคยคิดถึงอันตรายที่อาจเกิดขึ้นก่อนที่เขาจะจากไป ดังนั้นเขาจึงไม่ได้เอาลูกเสือไปกลับเข้าด้วย หลังจากที่ให้อาหารมัน เขาก็ปล่อยให้มันหลับและมันจะตื่นหลังจากที่เขากลับมาตระกูลเจียงหยางจะต้องทำการฟื้นฟูให้รวดเร็ว เจียงหวู่จี่ ข้ามอบหมายเรื่องนี้ให้กับเจ้าและทำสิ่งที่จำเป็นได้ เจียงหยางป้าพูดขอรับ ข้าน้อยเข้าใจแล้ว ! เจียงหวูจี่พยักหน้าเมื่อได้ยินอย่างนี้ ดวงตาของเจ้าเมืองลอร์ก็เบิกกว้าง ท่านเจียงหยาง โปรดไว้วางใจเรื่องหาช่างให้กับข้า ข้าจะทำให้แน่ใจว่าช่างเหล่านี้ต้องฝีมือดีและสร้างคฤหาสน์ชั้นเยี่ยมให้กับตระกูลเจียงหยางโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้สำหรับค่าใช้จ่ายปล่อยเรื่องนี้ให้พวกเราทั้ง 3 ตระกูล ตัวแทนแต่ละตระกูลหลักทั้งสามพูด ตระกูลเจียงหยางไม่ได้เสียอะไรหลังจากเกิดเหตุการณ์นี้ ชื่อเสียงของพวกเขากลับดังไปกว่าเดิม โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับทั้งสามตระกูลและเจ้าเมือง พวกเขาตกตะลึงเมื่อเห็นการพัฒนาความแข็งแกร่งของตระกูลเจียงหยาง ด้วยที่มีเซียนสวรรค์ทั้งหกอยู่กับพวกเขา ไม่มีตระกูลใดสามารถอวดความสามารถเช่นนี้ได้อีก
เจี้ยนเฉินหยิบผ้าพันแผลออกมาก่อนที่จะทำความสะอาดบาดแผลของโหยวเยว่และทาบฝ่ามือลงบนแผลอย่างช้า ๆ ช่วงเวลาที่เจี้ยนเฉินได้สัมผัสกับเนื้อตัวของโหยวเยว่ องค์หญิงก็เริ่มแสดงออกทางใบหน้าว่านางรู้สึกเจ็บปวดจากการสัมผัส
เจี้ยนเฉินสูดลมหายใจลึก
