าสองมีความสุขกับเจ้าจริง ๆ เช่นนั้นก็ให้พวกเจ้าทั้งสองไปคุยกันข้างในหลังจากที่นางพูด เจี้ยนเฉินและไป่หยุนเทียนก็ตามหยูเฟิงหยานเข้ามาในห้องด้านในก่อนที่หยูเฟิงหยานจะจากไปเพื่อให้ทั้งสองมีความเป็นส่วนตัว มีหลายอย่างที่พวกเขาต้องพูดคุย…ภายในคฤหาสน์ ข่าวนายน้อยสี่กลับมาก็แพร่กระจายไปทั่วคฤหาสน์ราวกับไฟไหม้ป่าและพวกเขาทั้งหมดต่างก็ตกตะลึง แม้แต่ป้าใหญ่หลิงหลงและป้าสามไป๋ยู่ซวงที่ได้ยินข่าวนี้ต่างก็ตกใจเช่นกัน หลิงหลงกำลังดูแลลูกของนาง เจียงหยางหู่ และยังคงจมอยู่กับความมึนงงจนไม่ได้สนใจว่าเจี้ยนเฉินได้กลับมาแล้วในเวลานั้น ความสัมพันธ์ของไป๋ยู่ซวงและแม่ของเจี้ยนเฉินนั้นเลวร้าย ดังนั้นการกลับมาของเขาจึงทำให้นางอารมณ์เสียเจี้ยนเฉินยังคงอยู่ในห้องแม่ของเขาและได้เล่าถึงเหตุการณ์หลังจากที่เขาออกจากคฤหาสน์เจียงหยาง มีหลายอย่างที่เจี้ยนเฉินไม่ได้เล่าเพราะเขากลัวว่าแม่ของเขาจะตกใจมากไปกว่านี้และเจี้ยนเฉินก็ไม่คิดว่าแม่ของเขาจะเชื่อเขา ถ้าเขาบอกถึงเหตุการณ์เหล่านั้น ถ้าเขาพูดออกมาตอนนี้ เมื่อพวกเขาได้ยินก็ต้องประหลาดใจเช่นกันตั้งแต่เช้าจรดค่ำ เจี้ยนเฉินไม่ได้ออกไปข้างนอกเลย แม่และลูกยังคงคุยกันหลายชั่วยาม ทันใดนั้นก็มีกลุ่มสัตว์อสูรขนาดใหญ่มากมายมาหยุดอยู่ที่หน้าคฤหาสน์ คนขี่ส่วนใหญ่ต่างก็เป็นชายที่ดูกำยำและมีกลิ่นอายที่ทรงพลัง โดยรวมมีคนกว่า 800 คนทำให้เกิดแถวยาวหยุดอยู่ด้านหน้าประตู ชายสองคนก็เป