างแทนความรู้สึกต่าง ๆ ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เซียงเอ๋อ เซียงเอ๋อ ! ลูกข้าในที่สุดก็กลับบ้านแล้ว ! แม่คิดถึงเจ้ามาก คิดถึงเจ้ามากจริง ๆ !ท่านแม่ ข้าขอโทษ เป็นลูกเองที่อกตัญญู เจี้ยนเฉินกอดแม่ของเขา ขณะที่ทั่งคู่ยังคงหลั่งน้ำตาแห่งความปิติยินดีนายน้อยสี่กลับมาแล้ว เขากลับมาแล้วจริง ๆ !ข้าไม่คิดเลยว่านายน้อยสี่ยังคงมีชีวิตอยู่ พวกเราทุกคนต่างก็คิดว่าท่านได้ประสบปัญหา !ภายในลานบ้าน ทหารจำนวนมากที่รู้ข่างเกี่ยวกับเจี้ยนเฉินก็เริ่มมารวมตัวกัน ในขณะที่ทหารที่ไม่รู้จักเขาก็เริ่มพูดคุยกันอย่างประหลาดใจในที่สุดหยูเฟิงหยานก็สลัดความเข้าใจผิดออกไปและมองดูทั้งสองอย่างมีความสุขเต็มหัวใจและพูดว่า เซียงเทียน เจ้ากลับมาได้อย่างปลอดภัย ป้าสองมีความสุขกับเจ้าจริง ๆ เช่นนั้นก็ให้พวกเจ้าทั้งสองไปคุยกันข้างในหลังจากที่นางพูด เจี้ยนเฉินและไป่หยุนเทียนก็ตามหยูเฟิงหยานเข้ามาในห้องด้านในก่อนที่หยูเฟิงหยานจะจากไปเพื่อให้ทั้งสองมีความเป็นส่วนตัว มีหลายอย่างที่พวกเขาต้องพูดคุย…ภายในคฤหาสน์ ข่าวนายน้อยสี่กลับมาก็แพร่กระจายไปทั่วคฤหาสน์ราวกับไฟไหม้ป่าและพวกเขาทั้งหมดต่างก็ตกตะลึง แม้แต่ป้าใหญ่หลิงหลงและป้าสามไป๋ยู่ซวงที่ได้ยินข่าวนี้ต่างก็ตกใจเช่นกัน หลิงหลงกำลังดูแลลูกของนาง เจียงหยางหู่ และยังคงจมอยู่กับความมึนงงจนไม่ได้สนใจว่าเจี้ยนเฉินได้กลับมาแล้วในเวลานั้น ความสัมพันธ์ของไป๋ยู่ซวงและแม่ของเจี้ยนเฉินนั้นเลวร
