จี้ยนเฉินพยักหน้า ถูกต้อง ข้า เจียงหยางเซียงเทียน ข้าไม่คิดว่าหลังจากที่มันผ่านไปนานแล้วจะยังมีคนจำข้าได้อยู่เจ้า…เจ้าเป็นนายน้อยสี่จริง ๆ !เป็นนายน้อยสี่จริง ๆ !นายน้อยสี่กลับมาแล้ว !ทหารทั้งสามต่างก็ตะโกนออกมาด้วยอารมณ์ที่พลุ่งพล่านของพวกเขาหลังจากได้ยิน พวกเขาถูกส่งไปค้นหาเบาะแสของเจียงหยางเซียงเทียนในปีที่แล้ว แต่ก็ไม่อาจหาอะไรได้ การค้นหาทุกวัน ๆ ของพวกเขากลายมาเป็นความล้มเหลว เมื่อการค้นหาล้มเหลวบ่อยครั้งขึ้น พวกเขาก็เริ่มสิ้นหวังเร็วๆ ไปบอกฮูหยินสี่ ! ทหารคนหนึ่งที่หัวไวก็รีบสั่งให้ทหารอีกคนวิ่งออกไปทันทีเจี้ยนเฉินเดินผ่านประตูพร้อมกับจิตใจที่ล่องลอยไปยังห้องที่ไป๋หยุนเทียนแม่ของเขาอยู่ตอนนี้เขารู้ตัวตนของเจี้ยนเฉินแล้ว ผู้เฝ้าประตูก็ไม่กล้าที่จะขวางประตูเขาอีกต่อไป เขาแอบหลบเข้ามาอยู่ในฝูงชนอย่างเงียบ ๆ เขาถามภายในอึดใจเดียวว่า พี่น้อง ตระกูลเจียงหยางมีนายน้อยสี่ตั้งแต่เมื่อไหร่ เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจียงหยางเซียงเทียนเป็นใคร ?ทหารส่ายหน้าของเขาอย่างรวดเร็วและทำหน้าไร้เดียงสาเกี่ยวกับตัวตนของเจียงหยางเซียงเทียนข้าได้ยินลุงของข้าพูดว่าหัวหน้าตระกูลมีบุตร 4 คน นอกเหนือจากนายน้อยคนโต, คุณหนูรองและนายน้อยสามแล้ว ยังมีนายน้อยสี่ด้วย ดูเหมือนชื่อของเขาจะเป็นเจียงหยางเซียงเทียน อย่างไรก็ตามเขาออกจากตระกูลตั้งแต่เด็กและหายไปโดยที่ไม่มีข่าวคราวใด ๆ ยามพูดทหารหลายคนรู้สึกตกใจและมองเจี้ยน
