คฤหาสน์เพียงแต่คิดว่าเจียงหยางเซียงเทียนคงประสบเหตุร้ายเป็นแน่
มีอันตรายมากมายในทวีปเทียนหยวนเนื่องจากการฆ่าฟันเป็นเรื่องธรรมดา แม้ว่าคนผู้หนึ่งจะอยู่ในเมืองและได้รับการปกป้อง แต่ทหารรับจ้างที่หยาบช้าจำนวนมากกลับยังฆ่าคน การต่อสู้อาจเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา มันยากมากที่เด็กอายุเพียง 15 ปีจะเอาตัวรอดได้ในสภาพแวดล้อมที่เลวร้ายเช่นนี้
คำพูดของพี่รองทำให้ไป๋หยุนเทียนเสียใจมากยิ่งขึ้น ดวงตาของนางเต็มไปด้วยน้ำตาที่เริ่มไหลลงอย่างช้า ๆ เต็มใบหน้าของนาง ร่างกายของไป๋หยุนเทียนสั่นอย่างไม่อาจควบคุมได้ขณะที่นางสะอื้นไห้ ข้าไม่รู้ว่าเซียงเทียนอยู่ไหนหรือเขาจะกลับมาหรือไม่ หลังจากที่ไม่ได้ยินข่าวใด ๆ มานาน ไป๋หยุนเทียนก็กังวลกับบุตรคนเดียวของนางมาก
พี่รองประคองไป๋หยุนเทียนลงไปนั่งที่เตียงและถอนหายใจ น้องสี่ เจ้าอย่าทำร้ายตัวเองเลย ข้าและเจ้าต่างก็ปรารถนาเหมือนกัน อารมณ์ของหมิงเย่ยิ่งแย่กว่าอีก หลังจากที่นางไม่พอใจเรื่องหมั้นของนาง นางหนีหายไปกลางดึก จนถึงตอนนี้ ข้ายังไม่รู้เลยว่าบุตรสาวที่โง่เขลาของข้าไปอยู่ที่ไหน ผู้หญิงเดินทางเพียงลำพังคนเดียว ข้ายังไม่อาจทำอะไรได้นอกจากกังวล
จากนั้นสำหรับพี่หลิงหลง นางต้องเจ็บปวดยิ่งกว่าเราทั้งคู่ อาหู่ถูกตัดแขนขาทั้งสี่ข้าง ทำให้เขามีชีวิตที่ยากลำบากมาก เขากลายเป็นคนพิการในชีวิตที่เหลืออยู่ของเขา เขาต้องทนไม่ได้แน่ ข้าหวังว่าอาหู่จะได้สติขึ้นมาและเขาจะไม่ตัดสินใ