จฆ่าตัวตาย
….
ด้านนอกเมืองลอร์ มีแสงสีม่วง-ฟ้าลอยอย่างรวดเร็วก่อนที่จะหายเข้าในป่า หลังจากนั้นผ่านไปหลายชั่วยามในการเดินทาง เจี้ยนเฉินก็ถึงเมืองลอร์พร้อมกับเฉินฟางและซาน
เจี้ยนเฉินเดินช้า ๆ ผ่านต้นไม้ขณะที่เขามองเห็นกำแพงเมืองที่อยู่ใกล้ ๆ ใบหน้าของเขาแสดงให้เห็นถึงความซับซ้อน แต่นั่นก็เพราะว่าที่นี่คือบ้านและครอบครัวของเขา
แม้ว่าจะผ่านมาหลายปีเมืองลอร์ก็ยังคงเหมือนเดิม แม้แต่รอยแตกจากการต่อสู้เมื่อก่อนก็ยังคงเหมือนเดิม นอกประตูมีคนจำนวนมากที่เดินเข้าออก อาจเป็นเพราะมีสงคราม จึงมีผู้ชายจำนวนมากเข้ามาในเมือง มีเพียงชายชราคนเดียวเท่านั้น เนื่องจากชายฉกรรจ์ทุกคนถูกเกณฑ์ไปทำศึกเจี้ยนเฉินมองไปที่เมืองลอร์สักครู่ก่อนที่จะเดินไปที่ประตูเมืองกับเฉินฟางและซานเมื่อสงครามสิ้นสุดลง เจี้ยนเฉินสามารถเข้าเมืองโดยไม่มีใครมาขัดขวาง หลังจากนั้นเฉินฟางและซานก็เข้ามาอยู่ในโรงเตี๊ยมก่อนที่เจี้ยนเฉินจะแยกตัวออกไปยังคฤหาสน์เจียงหยางหลังจากนั้นไม่นานเจี้ยนเฉินก็มาถึงคฤหาสน์ตระกูลเจียงหยาง ตัวคฤหาสน์ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลย มันยังมีต้นไม้ที่ถูกปลูกรอบคฤหาสน์ซึ่งราวกับภาพวาดที่งดงามเจี้ยนเฉินเดินไปที่ประตูคฤหาสน์และเห็นว่ามีเพียงประตูที่ถูกปิดสนิท ไม่มียามและไม่ได้ยินเสียงใด ๆ มันราวกับว่ามันเป็นโลกที่เงียบสงบเจี้ยนเฉินแผ่สัมผัสออกเพื่อเข้าไปสำรวจภายในและเกิดเป็นภาพของคฤหาสน์ในใจของเขามีคนอยู่ข้างในน้อยมาก
