้เคียงทั้งหมดเริ่มสั่นคลอนและระเบิด มันเปลี่ยนเป็นเศษไม้ที่เปล่งประกายด้วยแสงสีฟ้าและแสงสีม่วง มันลอยขึ้นไปในท้องฟ้าและหมุนเป็นพายุพัดเข้าหานิกายหยางจิในตอนนี้ผู้ชายของนิกายหยางจิทั้งหมดที่มารวมกันที่นี่ มีเพียงอาจารย์สามคนเดียวเท่านั้นที่เป็นเซียนปฐพี คนที่เหลือเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษและต่ำกว่านั้น ซึ่งหมายความว่าไม่มีทางที่พวกเขาจะป้องกันตนเองจากเซียนสวรรค์ได้ โดยไม่มีการต่อต้านแต่ละคนเต็มไปด้วยรูทันทีแม้แต่เซียนปฐพีก็ไม่อาจป้องกันตัวเองได้ เศษไม้เจาะผ่านพลังเซียนป้องกันของเขาและพุ่งทะลุไปยังส่วนต่าง ๆ ของร่างกายของเขาภายในพริบตา ชายของนิกายหยางจิมากกว่าสิบคนล้มตายเกลื่อนกลาดราวกับใบไม้ เลือดของพวกเขาเปื้อนพื้นดินเบื้องล่างและแพร่กระจายไปในอากาศ มันเต็มไปด้วยกลิ่นอายมรณะไปทุกหนทุกแห่ง“ลูกของข้า ลูกที่น่าสงสารของข้า ตื่นสิ ! อย่าทำให้แม่กลัวเช่นนี้ ถ้าเจ้าตาย แม่ก็ไม่ต้องการที่จะมีชีวิตเช่นกัน ! ” ผู้หญิงยังคงร้องไห้ต่อไปโดยไม่สังเกตว่ามีการนองเลือดเกิดขึ้นรอบตัวนางความตั้งใจฆ่าของเจี้ยนเฉินค่อย ๆ จางหายไปจากดวงตาของเขาในขณะที่เขาเดินไปหาเจ้าของโรงเตี๊ยม ” ท่านป้าไม่ต้องห่วง เขายังมีชีวิตอยู่ gขาเป็นลมเพราะพิษบาดแผล” เจี้ยนเฉินพูดโดยที่ตัวเองรู้สึกผิด เขาได้ตรวจสอบบาดแผลก่อนหน้านี้ มันไม่ใช่บาดแผลที่จะคร่าชีวิต แต่อาวุธเซียนของเขาก็ถูกทำลายโดยสิ้นเชิง สำหรับทุกคนในทวีป นั่นหมาย