ความว่าชายหนุ่มจะไม่สามารถบ่มเพาะได้และจะต้องเป็นคนธรรมดาที่ไม่มีพลังตลอดไปเมื่อได้ยินคำพูดของเจี้ยนเฉิน ดวงตาของเจ้าของโรงเตี๊ยมก็เปล่งประกายขณะที่นางพูดด้วยความหวังว่า “นั่นเป็นเรื่องจริงเหรอ ? นายท่าน ลูกของข้ายังไม่ตายหรือ ? “เจี้ยนเฉินพยักหน้า “ท่านป้า เราพาซานกลับบ้านกันเถอะ ซานเป็นบุตรของเคนดัล ไม่ว่าเราจะต้องลงมือแก้แค้นหรือทำอะไร ข้าจะต้องทวงความยุติธรรมจากนิกายหยางจิให้ได้ “เจ้าของโรงเตี๊ยมประทับใจกับคำพูดของเขาและพร่ำขอบคุณเขาซ้ำ ๆ “นายท่าน ข้าขอบคุณท่านมากจริง ๆ ท่านเป็นผู้มีพระคุณของเรา ตราบใดที่ข้ายังมีชีวิตอยู่ ข้าจะทำงานอย่างหนักเหมือนวัวเหมือนควายเพื่อตอบแทนท่าน..”เจี้ยนเฉินรีบหยุดนางทันทีและพูดว่า “ท่านป้า อย่าพูดเช่นนี้ ลุงเคนดัลใจดีกับข้าตลอดในอดีต ข้าเลยอยากช่วยท่าน เราพาซานกลับกันเถอะหลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็พาชายหนุ่มที่เปื้อนเลือดและเจ้าของโรงเตี๊ยมกลับไปที่โรงเตี๊ยม ก่อนที่พวกเขาจะจากไป เจ้าของโรงเตี๊ยมสังเกตเห็นว่าลานนั้นเกลื่อนไปด้วยซากศพ มันทำให้นางตกใจกลัว แม้ว่านางจะเคยเห็นคนตายมาก่อน แต่ตรงนี้มีศพจำนวนมากเกินไป นิกายหยางจิมีอิทธิพลในอาณาจักรฉินกาน ดังนั้นเจ้าของโรงเตี๊ยมจึงรู้สึกกังวลใจเมื่อเจี้ยนเฉินออกจากโรงเตี๊ยมอันหรูหรา ร่างเปื้อนเลือดของชายหนุ่มก็ดึงดูดความสนใจจากทุกคน หลังจากที่พวกเขาจากไป เสี่ยวเอ้อก็วิ่งไปที่ลานของนิกายหยางจิทันที เมื่อเห็นศพที
