ของข้า สิ่งนี้ก็จะไม่มีทางเกิดขึ้น”“อาจารย์ ชายข้างนอกคนนั้นเป็นคนที่มาจากอาณาจักรเกอซุนจริง ๆ หรือ ? เขาเป็นคนที่ตัดแขนซ้ายของท่านหรือเปล่า ? ” ชายวัยกลางคนคนหนึ่งพูดด้วยแววตาที่โกรธแค้น“ด้วยสี่อาณาจักรที่พร้อมจะต่อสู้กับอาณาจักรเดียว เขามาถึงอาณาจักรฉินกานของเราแทนที่จะปกป้องอาณาจักรของเขาเอง มันช่างน่ากลัวขนาดไหน ! เขาคิดว่าอาณาจักรฉินกานของเราเป็นอาณาจักรที่ไม่มีใครหรือ ? ““อาจารย์ ความโกรธแค้นของข้าจะไม่ลดลง มันจะดีขึ้นหลังจากที่ข้าฉีกร่างของเขาเป็นชิ้น ๆ และข้าก็จะได้อยู่อย่างสงบสุขกับตัวเอง”ชายทั้งสามพยายามพูดกับผู้อาวุโสด้วยเหตุผลที่จะต่อสู้กับผู้มาใหม่ผู้อาวุโสตอบด้วยการถอนหายใจอย่างนุ่มนวลว่า “อย่าหยิบยกปัญหานี้ขึ้นมาอีก ชายคนนั้นแข็งแกร่งมาก ถึงแม้จะมีเซียนสวรรค์ 4 คนจากอาณาจักรปิงหยางก็ตาม เราก็ไม่ใช่คู่ต่อกรของเขา ไม่เพียงแค่นั้น เราคงได้รับบาดเจ็บสาหัสเพราะเขา อาณาจักรฉินกานของเราไม่แข็งแกร่งเหมือนเมื่อก่อนนี่เป็นศัตรูที่เราไม่ควรไปรุกราน เจ้าสามคนอยู่ที่นี่ ข้าออกไปรับหน้าเอง” ก่อนที่เขาจะพูดจบ ผู้อาวุโสก็เปลี่ยนเป็นแสงสีขาวสว่างและหายไปจากห้อง“เป็นไปไม่ได้ ! อาจารย์และผู้เชี่ยวชาญ 4 คนไม่สามารถทำให้เขาเกิดรอยขีดข่วนได้อย่างไร ? แม้แต่เซียนสวรรค์วัฏจักรที่ 6 ก็ไม่สามารถมีความแข็งแกร่งเช่นนี้ได้”คำพูดของอาจารย์ทำให้ทั้งสามคนตกตะลึงด้านนอก เฉียนหยุนติดอาวุธ เขายืนเคียง
