เยี่ยม รอจนกว่าเขาจะมาและเราจะได้เห็นว่าชายผู้นี้แข็งแกร่งแค่ไหน จากนั้นเราจะทวงความยุติธรรม” ชายวัยกลางคนพูดอย่างสงบชายคนนี้มีอำนาจมากอย่างชัดเจน เนื่องจากคำพูดของเขาทำให้ทุกคนอยู่เงียบ ๆมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาในรถม้าว่า “ท่านลุงโจว ท่านพูดถูก ชายคนนั้นฆ่าคนของเราด้วยตะเกียบ นั่นหมายความว่าเขาไม่ใช่คนธรรมดา หากเราพยายามจับตัวเขาตอนนี้ เราจะเสียมากกว่าได้ เราควรรอจนถึงพรุ่งนี้ ท่านลุงสามจะได้จัดการกับเขา“ขอรับ นายท่าน” ทหารคุ้มกันพูดพร้อมกัน……..เช้าวันที่สอง เจี้ยนเฉินออกจากโรงเตี๊ยมทันทีและเดินทางต่อไปยังพระราชวังของอาณาจักรฉินกานในขณะที่เจ้าของโรงเตี๊ยมมองเหรียญม่วงที่เจี้ยนเฉินมอบให้ นางไม่สามารถปกปิดความสุขบนใบหน้าเนื่องจากการที่นางมีเงินจำนวนมากในมือได้ แต่นางสุขใจได้ไม่นานเพราะคนกลุ่มใหญ่บุกเข้ามาในโรงเตี๊ยมอย่างอุกอาจ
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ชายหนุ่มจากนิกายหยางจิทุกคนก็มองเจี้ยนเฉินอย่างเย็นชา ดวงตาของพวกเขาเริ่มเปล่งประกายอันตรายจนถึงจุดที่หากเขาเป็นคนขี้ขลาด เขาคงต้องเป็นลม
“เจ้าหนุ่ม เจ้าเป็นใคร ? ” ชายคนหนึ่งพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เขาคิดว่าเจี้ยนเฉินพูดท้าทายคนอื่น ๆ จากนิกายหยางจิเริ่มจ้องมองเจี้ยนเฉินอย่างเย็นชา พวกเขาไม่รู้ว่าเจี้ยนเฉินมาจากไหน อาณาจักรฉินกานทั้งหมดเคยได้ยินเกี่ยวกับนิกายหยางจิ มีชายเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ไม่รู้เกี่ยวกับนิกายที่มีอำนาจแผ่ขยายไปทั่วทั้งอาณา
