ท่านลุงสามจะมาเยี่ยม รอจนกว่าเขาจะมาและเราจะได้เห็นว่าชายผู้นี้แข็งแกร่งแค่ไหน จากนั้นเราจะทวงความยุติธรรม” ชายวัยกลางคนพูดอย่างสงบชายคนนี้มีอำนาจมากอย่างชัดเจน เนื่องจากคำพูดของเขาทำให้ทุกคนอยู่เงียบ ๆมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาในรถม้าว่า “ท่านลุงโจว ท่านพูดถูก ชายคนนั้นฆ่าคนของเราด้วยตะเกียบ นั่นหมายความว่าเขาไม่ใช่คนธรรมดา หากเราพยายามจับตัวเขาตอนนี้ เราจะเสียมากกว่าได้ เราควรรอจนถึงพรุ่งนี้ ท่านลุงสามจะได้จัดการกับเขา“ขอรับ นายท่าน” ทหารคุ้มกันพูดพร้อมกัน……..เช้าวันที่สอง เจี้ยนเฉินออกจากโรงเตี๊ยมทันทีและเดินทางต่อไปยังพระราชวังของอาณาจักรฉินกานในขณะที่เจ้าของโรงเตี๊ยมมองเหรียญม่วงที่เจี้ยนเฉินมอบให้ นางไม่สามารถปกปิดความสุขบนใบหน้าเนื่องจากการที่นางมีเงินจำนวนมากในมือได้ แต่นางสุขใจได้ไม่นานเพราะคนกลุ่มใหญ่บุกเข้ามาในโรงเตี๊ยมอย่างอุกอาจ
“ท่านลูกค้าผู้มีเกียรติ ข้าต้องขอโทษจริง ๆ แต่สำหรับคืนนี้ท่านต้องไปหาที่พักใหม่ เราจะไม่คิดเงินสำหรับเนื้อย่าง เราหวังเป็นอย่างยิ่งว่าท่านลูกค้าจะยกโทษให้เรา” เด็กหนุ่มคืนเหรียญทองกลับไปให้เจี้ยนเฉินด้วยสีหน้าที่รู้สึกผิด
เจี้ยนเฉินมองเด็กหนุ่มครู่หนึ่งโดยไม่เคลื่อนไหวใด ๆ และรับเหรียญทองคืน จากนั้นเขาหันกลับไปมองชายหนุ่มจากนิกายหยางจิ “เจ้าวางแผนที่จะให้เงินกับโรงเตี๊ยมนี้เท่าไหร่ ? “เมื่อได้ยินเช่นนี้ ชายหนุ่มจากนิกายหยางจิทุกคนก็มองเจี้ยนเฉินอย่
