งเวลาแล้ว รีบจ่ายเงินมาซะดี ๆ “เมื่อได้ยินเสียงของชายคนนั้น ผู้หญิงที่กำลังคำนวณบัญชีด้วยลูกคิดจึงเงยหน้าขึ้นมองผู้ชายที่เข้ามาด้วยสีหน้าที่อับอาย นางพูดกับพวกเขาสักพักด้วยความลังเลก่อนที่จะหยิบเหรียญเงินออกมากองหนึ่ง “ท่าน เดือนนี้กิจการของเราค่อนข้างขาดทุน เราแทบจะไม่สามารถจัดการกับรายจ่ายในชีวิตประจำวันของเราได้เลย เราไม่มีเงินเหลือพอที่จะจ้างคนด้วยซ้ำ นี่คือทั้งหมดที่เราสามารถให้ได้ในเดือนนี้”“นี่คืออะไร 135 เหรียญเงิน ? เจ้าคิดว่าเรากำลังมองหาค่าอาหารอยู่หรือ ? เราไม่สนใจกิจการของเจ้า เจ้าต้องจ่ายเราเดือนละ 3 เหรียญทอง ! ” ชายคนนั้นร้องด้วยความโกรธ ดูเหมือนว่าเขากำลังเตรียมก่อปัญหาผู้หญิงคนนั้นไม่มีทางเลือกอื่น นางหยิบเหรียญเงินอีกส่วนหนึ่งอย่างหมดหนทาง ทั้งหมดเป็น 300 เหรียญเงินชายที่เข้ามานับเหรียญเพื่อให้แน่ใจว่ามันไม่ขาด และออกไปโดยไม่สร้างปัญหาเมื่อพวกเขาจากไป เด็กหนุ่มก็เดินออกมาพร้อมกับเนื้อย่าง “ท่านแม่ พวกเขามาเก็บเงินอีกแล้วหรือ ? “ถูกต้อง ผู้หญิงวัยกลางคนถอนหายใจด้วยท่าทางที่วิตกกังวล“ท่านแม่ เราจะปล่อยให้เป็นอย่างนี้ต่อไปไม่ได้ เรามีรายได้อันน้อยนิดต่อเดือน หากมีค่าใช้จ่ายเหล่านี้ เราจะไม่สามารถใช้ชีวิตได้อีก” เด็กหนุ่มพูดอย่างขุ่นเคืองผู้หญิงคนนั้นถอนหายใจอีกครั้ง “มันไม่มีทางเลือกอื่น ไม่มีใครปกป้องเรา ไม่ว่าเราจะไปที่ไหน มันก็จะเป็นเหมือนเดิม”เมื่อได้ยินเช่นนี้เ
