กเริ่มยิงไปที่เจี้ยนเฉินเหมือนแมลงเม่าบินเข้าเปลวไฟและปกคลุมทั่วทั้งท้องฟ้าด้วยเหล็กแต่ความโกรธเกรี้ยวของเจี้ยนเฉินได้ทะยานขึ้นไปถึงจุดสูงสุดแล้ว ในช่วงเวลานี้ ดวงตาของเขาเปล่งประกายแสงสีฟ้าและสีม่วงที่เป็นอันตราย ก่อนที่พลังจิตของเขาจะล้อมรอบพื้นที่รอบตัวเขาลูกธนูไม่สามารถเข้าใกล้ร่างกายของเขาและลอยค้างอยู่กลางอากาศ พวกมันหันกลับไปหาทหารอย่างช้า ๆ ด้วยแสงสีฟ้าและแสงสีม่วงที่เข้ามาเสริมความเร็วเสียงร้องด้วยความทุกข์ทรมาน สามารถได้ยินได้เมื่อทหารจำนวนมากตกลงมาที่พื้น ด้วยปราณกระบี่สีฟ้าและสีม่วงซึ่งได้เสริมกำลังให้กับลูกธนู ทำให้ไม่มีทางที่ทหารจะป้องกันตัวเองได้เจี้ยนเฉินยังคงควบคุมการยิงธนูด้วยความคิดของเขาอย่างต่อเนื่องและสังหารทหารทุกคนที่อยู่ในสายตาของเขา ในช่วงเวลาสั้น ๆ ทหารหลายแสนนายที่เข้าประจำการในป้อมปราการถูกสังหารหลังจากนั้น ปราณกระบี่สีฟ้าและสีม่วงที่อยู่รอบลูกศรเริ่มรวมตัวกันที่ด้านหน้าของเจี้ยนเฉินก่อนที่จะสร้างกระบี่ยาว 10 เมตร เจี้ยนเฉินเหวี่ยงมันไปที่ป้อมปราการทันที
หลังจากยืนยันสิ่งต่าง ๆ แล้ว สีหน้าของเจี้ยนเฉินก็มืดครึ้มลงมาก จิตสังหารที่มีแต่เดิมภายในโรงเตี๊ยมนั้นก็ได้ระเบิดออกไปข้างนอกทันทีและปกคลุมไปทั่วทั้งถนน ทำให้แม้แต่ผู้ที่อยู่ด้านนอกก็ยังพบว่าหายใจได้ลำบาก มันเกือบจะเหมือนกับว่าอุณหภูมิในบริเวณใกล้เคียงทั้งหมดลดลงหลายองศาและจุ่มพวกเขาลงในสระน้ำเย็น ผลกร
